Channel Zero, Machine Head, Mastodon en Pantera. Daar haalt het Griekse Need de mosterd vandaan. Maar deze grove mosterd verdunnen ze met veel water en dan kom je uit bij een nat en lopend gele massa. Die het ene oor in druipt en het andere uit. Of nog beter omschreven: ‘deze composities raken kant nog wal’, ‘ze missen de boot’ of ‘een vrouwenhaar trekt meer dan een marszeil’.

Wat ik eigenlijk in gewone mensentaal probeer uit te drukken: dit album is gewoon erg saai. Metal moet klappen uitdelen, niet strelen en voortkabbelen. Hoewel de heren best wat kunnen spelen en arrangeren en met The Wisdom Machine een gedurfd concept hebben gelanceerd, boeien de songs eerlijk gezegd voor geen meter. Of nog beter omschreven: ‘al ziet men kerk en toren staan, dan is de reis nog niet gedaan.’

Tracklist:
1. Torn
2. The White Tunnel
3. Twinsoul
4. Sea Of Lost Faces
5. Denmad
6. The Wisdom Machine
7. 7H
8. Lost
9. Stroll Of Choice
10. Sutanatus