Batushka Bibelot, Dordrecht
Enquête

Arch Enemy maakt een doorstart, met een nieuwe zangeres (Lauren Hart) en een nieuwe single (To The Last Breath). Ben jij enthousiast?

Ja, want de kersverse single is veelbelovend
Ja, want Lauren Hart maakte bij Once Human al indruk
Ja, want ik vind de vocalen bij Arch Enemy vrij onbelangrijk
Nog niet, maar ik geef de vernieuwde line-up wel een kans
Niet echt, ik verwacht dat het gewoon meer van hetzelfde wordt
Niet echt, ik vind het luid ademhalen op deze single irritant
Nee, ik vind het nieuwe nummer niet bijzonder (of zelfs slecht)
Nee, zonder Alissa White-Gluz heb ik er geen vertrouwen in
Nee, de laatste paar albums vond ik al steeds minder worden
Nee, geef mij maar de releases met Angela Gossow
Nee, geef mij maar het vroege werk met Johan Liiva
Nee, ik hoopte op de komst van een andere vocalist(e)
Nee, Arch Enemy heeft me nooit kunnen bekoren
anders, namelijk

[ Uitslag | Enquêtes ]

    23 februari:
  • Alter Bridge, Daughtry en Sevendust
  • 24 februari:
  • Michael Schenker
  • 26 februari:
  • Batushka
  • Between The Buried And Me en Monosphere
  • Fleddy Melcully en Rotzak
  • 27 februari:
  • A.A. Williams
  • Fleddy Melculy
  • Necrotted, Necrotesque en Melting Eyes
  • No Turning Back, Curselifter en Spear
  • Omnium Gatherum, Fallujah en In Mourning
  • Ronker en Infliktion
  • 28 februari:
  • Anger Fest
  • Batushka
  • Brothers Of Metal
  • Necrotted, Necrotesque en From The Crypt
  • Terzij De Horde
  • Velozza, Razorblade Messiah en Severe Mania
  • 1 maart:
  • Heaven Shall Burn, The Halo Effect, The Black Dahlia Murder en Frozen Soul
  • Terzij de Horde, Outlaw, Ultima Necat en Radeloos///Ziedend
Geen concerten bekend voor 23-03-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Brad Whitford (Aerosmith) - 74
  • Chris Vrenna (Marilyn Manson) - 59
  • John Norum (Europe) - 62
  • Lee Pomeroy (Headspace) - 59
  • Michael Wilton (Queensrÿche) - 64
  • Paul Garabed (Kimaera) - 46
  • Paul O'Neill (Trans-Siberian Orchestra)† - 70
  • Rami Erich Martin Keränen (Dreamtale) - 52
Review

Need - Hegaiamas - A Song For Freedom
Jaar van release: 2017
Label: Rock'n'Growl
Need - Hegaiamas - A Song For Freedom
Need is een progressieve metalband uit Athene die al sinds 2003 actief is. Met Hegaiamas – A Song For Freedom zijn de Grieken aanbeland bij album nummer vier. Tot nu toe zijn de Zuid-Europeanen relatief anoniem gebleven in de scene. Komt met deze nieuweling daar verandering in?

Nauwelijks. De mix van alternatieve rock en metal uit de jaren negentig (Pantera, Alice In Chains, Deftones, Tool) en prog (Dream Theater, Queensrÿche, Nevermore) klinkt zeer aardig en heeft zeker zijn momenten, maar kabbelt anderzijds voort. Technisch laten de muzikanten een verzorgde indruk achter. Ze zijn de afgelopen jaren beslist gegroeid. De productie die de heavy punch bevordert, scoort ook een voldoende, al komt het geheel door de compressie wat vlak over.

Het grootste probleem van Need ligt op het compositorische vlak. De songs hebben nauwelijks een spanningsopbouw en voelen vaak lang aan. Ze duren in werkelijkheid echter vijf tot acht minuten (op de afsluiter na). Ondanks dat het geheel prettig wegluistert, zijn er te weinig 'wow-momenten'. Voorganger Orvam – A Song For Home uit 2014, die dezelfde opzet heeft (zeven nummers, zesde nummer bestaat uit een dialoog, lange afsluiter) en nadrukkelijker invloeden uit de jaren negentig herbergt, heeft er meer.

Het is evenwel beslist geen slecht album. Integendeel. Remory en Tilikum blijven wel hangen na meerdere luisterbeurten en ook Therianthrope heeft aangename zanglijnen. De opener bevat een memorabel refrein en de track die naar de in SeaWorld overleden orka is vernoemd is, bevat vette doomy riffs en sfeer, mede doordat er Midden-Oosterse melodielijnen (en vrouwenzang) in verwerkt zijn.

Het progressieve Alltribe doet hier en daar aan Dream Theater denken en bevat veelvuldig gitaarmelodieën die soms samenkomen met keyboardspel. In Therianthrope wisselen passages met groovy gitaarwerk en atmosferische stukken elkaar af. Het baswerk komt mooi naar voren in het spierballennummer Riverthane, waarin Need het duidelijkste zijn voorliefde voor krachtige (alternatieve) metal (raakvlakken met Disturbed) laat blijken.

De zang van Jon V. is niet opvallend, ook al varieert hij wel in voldoende mate. Naast zijn melodieuze zang zet hij zijn rauwe stem op het juiste moment in (Riverthane) en zijn er op een paar momenten zelfs screams te horen. Bij aanvang van Tilikum zingt hij ingetogen en emotioneel. Als hij niet zingt, is er ruimte voor instrumentale passages met solo's. I.O.T.A. is een overbodige track die uit een dialoog van vijf minuten bestaat. Het bijna titelnummer is een zeer omvangrijk werkstuk van 22 minuten dat alle kanten van de band belicht.

Hegaiamas – A Song For Freedom is een aangename plaat die progressieve en groovy metal combineert. Technisch laten de Grieken horen progressie te hebben geboekt en de invloeden van Alice In Chains liggen er minder dik bovenop dan op de voorganger, maar het levert geen release op die zich kan meten met de top in progland. Daarvoor is de herinneringswaarde te gering. Aankoopadvies voor het nieuwste werk is derhalve: no Need!

Tracklist:
1. Rememory
2. Alltribe
3. Therianthrope
4. Riverthane
5. Tilikum
6. I.O.T.A.
7. Hegaiamas

Score: 73 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 18 januari 2017

Angus McSix @ Effenaar, Eindhoven Into The Grave 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.