Tussen twee Kroda-albums door (onlangs besprak ik "Cry To Me, River" en binnenkort kun je hier een review van "Towards The Firmaments Verge Of Life..." verwachten) werp ik even een deskundige blik op de Franse band Aes Dana. Hun "Formors" moet het namelijk van dezelfde stijl hebben als degene die Kroda bedrijft, black metal met folkinvloeden. Die 'folk' is dan wel verplaatst van de Oekraïne naar Bretagne, waar lang geleden de Kelten leefden en nu nog steeds de Keltische taal Bretons gesproken wordt.

Net als bij Kroda veel piepende fluitjes op "Formors". Fluitiste Amorgen (we kennen haar ook van Bran Barr) speelt daarnaast ook "bombarde", een in klank van de doedelzak weghebbend Bretons blaasinstrument. Dat 'gejengel' in combinatie met black metal moet je dan wel kunnen waarderen. Ik zie menigeen al na het luisteren van een "Manannan Mac Lir" naar het gepijnigd hoofd grijpen in een poging de schrille duivels weg te houden.

Black metal fans zullen ook in het metaldepartement niet verrast worden. De black metal is met zijn tempowisselingen, cleane gitaarstukken en blastbeats gevarieerd genoeg, maar geldt vooral als fundament voor de folkklanken en klinkt niet anders dan we van de melodieuzere black gewend zijn. Let wel: niet origineel, maar in dit geval wel goed! Prettig is de balans die in de productie gevonden is: er is niet te klinisch opgenomen, maar van rammelblack kun je ook niet spreken.

Wie echter bestand is tegen voortdurende hoge piepjes en jengelklanken is en niet snel ontmoedigd wordt door ouderwetse black zal met Aes Dana zijn lol op kunnen. Dan is "Formors" als celtic black metal album met sterke songs juist een aanrader.

Tracklist:
1. Les Traces De La Branche Rouge
2. Formors "Mer De Glaces Et D'ombre"
3. Formors "Exil"
4. Gwenardel
5. Le Combat Des Arbres
6. Le Griffes Des Oiseaux
7. Traque
8. Manannan Mac Lir