Linus Kåse en Christian Rivel wilden wat nieuws en besloten dat er dat er in deze tijd te weinig aandacht was voor de symforock uit de jaren zeventig. Flagship werd zo geboren. Na drie jaar hard werken is hier dan hun debuutalbum dat zeer toepasselijk Maiden Voyage heet. Pure symfonische rock, precies zoals ruim vijfentwintig jaar geleden in de stijl van Kansas en Styx. Niet alleen zijn hun Kansas-symfowortels duidelijk hoorbaar op dit album, maar roepen zij ook nog eens de hulp in van ex-Kansas gitarist Kerry Livgren om een track van zijn eerste solo-album genaamd Ground Zero in een nieuwe bewerking bij Flagship te spelen. Vrijwel precies als dit laatste nummer van Maiden Voyage, klinkt ook al het voorafgaande. Weinig verrassend dus, maar zeker wel aardig.

Helaas lijkt de productie soms ook afkomstig te zijn uit de periode waarin deze muziekstijl haar hoogtepunt had, waardoor het album een beetje stoffig overkomt. Hoogvliegers zijn er op Flagship’s Maiden Voyage niet echt te vinden, hoewel You Are een zeer geslaagd nummer is. Mooi uitgewerkte rockopera-achtige melodielijnen die worden aangevuld met een weldaad aan toetsen en dramatiserende koren. Precies waar je aan denkt bij de woorden symfonische rock. Christian Rivel’s heldere stem is niet uniek in zijn soort, maar weet wel precies de juiste toon te raken.

Flagship’s Maiden Voyage is een leuk album, maar zeker niet baanbrekend. Het grijpt in zijn geheel terug op de immens populaire poppy symfonische rock van eind jaren zeventig. Hier en daar vreselijk cliché, maar alles behalve slecht. Het geeft precies wat je ervan verwacht: een samensmelting van al het mooie dat de symfonische rock in de jaren zeventig heeft voortgebracht.