Voordat ik erg kritisch wordt wil ik even benadrukken dat alle nummers op deze cd strak zijn uitgevoerd, de heren hun instrumenten absoluut beheersen en de nummers allen genoeg zeggingskracht hebben. Aan de uitvoering ligt het dus absoluut niet. Alleen, het recept werkt voor geen meter. Alle "gewone" instrumenten zijn op een vrij rauwe, basale manier opgenomen, en dat combineert totaal niet met de gladde electronische passages die Total Devastation er doorheen gooit. Het klinkt nu allemaal een beetje als een Oosters roerbakgerecht met allemaal lekkere dingen erin (kip, koriander, pepers, ga zo maar door) maar waar de kok per ongeluk een busje Italiaanse kruiden in heeft omgestoten (voor de magnetronmaaltijdeters onder ons: dit combineert helemaal niet). De nummers waarin de electronica tot een minimum wordt beperkt zijn daardoor het best te pruimen, maar wanneer Lauri Pikka aan het stoeien gaat met de bliepjes en piepjes uit zijn pc houdt het voor mij op. Ground Zero is hiervan een mooi voorbeeld. Een sterk nummer met krachtige riffs en een lekker solo'tje tegen het einde, maar in het midden wurmt de band uit het niets een Dimmu Borgir-achtige pianopartij die totaal misplaatst is.
Uit bovenstaand relaas mag het misschien lijken alsof ik Total Devastation een slechte band vind, maar dat is niet zo. Reclusion barst namelijk mooi wel van de goeie nummers, en wie niet zo'n mierenneuker is als ondergetekende moet het album ook vooral kopen. Wat mij betreft mag de band hun electronicaman meteen bij het oud vuil zetten (of aan Stratovarius verkopen), en gewoon lekker als bruut hakkende metalband verder gaan. Dan zie ik met plezier uit naar een eventueel volgend album, en tel ik ook graag een dikke anderhalve punt bij onderstaande score op.
Tracklist:
1. Murderous
2. Divine
3. They Stand On 3
4. Reclusion
5. Full Circle
6. Converted Illusion
7. Ground Zero
8. Repentance
9. Well Of The Dead
10. No Surrender
11. Bleeding Time
.jpg){kind=small}
