Voor de geschiedenis van Mantra moeten we terug naar 1988. Toen begon deze hardrockband onder de naam Mad Mice. Het wilde niet echt lukken met die versie van de band. Na tien demo's mochten ze eindelijk een plaat opnemen, maar die werd nooit uitgebracht. Ze kwamen er op een gegeven moment achter wat een rare naam Mad Mice eigenlijk wel niet is en in 1997 doopten ze zichzelf om tot Mantra. Toen namen ze de cd Roots op, maar die kwam pas uit in 2001. Nu pas hebben ze dan een nieuwe cd, genaamd Hard Times.

De tijden van Led Zeppelin herleven, want de hardrock is duidelijk geinspireerd door deze band. Ze houden het wel wat simpeler qua composities. Van begin tot eind rockt de cd rustig door met lekker in het oor klinkende hardrock-composities. Niks springt er uit, de kwaliteit is overal hetzelfde. Leuke riffs, leuke solo's en respectabel spel van de drummer en de bassist. Het klinkt niet echt alsof ze de wereld willen veroveren. Ze vinden het wel best zo en lijken gewoon muziek voor de lol te willen maken. Willen ze echter wel de wereld veroveren, dan blijkt dat in elk geval niet uit deze cd.

Zanger Jacopo Meille is een beetje een rare. Hij kan namelijk erg hoog zingen en zijn stem klinkt dan tegen het irritante aan. Tijdens de acoustische nummers (Memory Song, The Normal Thing en After The War) is hij wat ingetogener en dan heeft hij zeker wel een mooie stem. Het past in ieder geval prima bij de muziek van Mantra. Met deze cd zullen ze echter geen potten breken. Ik zou er ook maar niet voor gaan zitten om d'r naar te gaan luisteren, want dan worden het een saaie 60 minuten. Ik ben erachter gekomen dat het schijfje zich prima leent voor achtergrondmuziek tijdens het lezen van een goed boek of zo. Ook niet verkeerd, dacht ik zo.

Tracklist:
1. Dark Rising
2. Red Oak Wood
3. Sandcake
4. The Big Wave
5. Memory Song
6. Family Man
7. Still Looking Out
8. The Normal Thing
9. Kick My Mind
10. King Of Dreamers
11. Endless Circle
12. Crocodiles
13. After The War