Nu gaat er in de metalwereld de mythe dat wanneer een band tekent bij een groot platenlabel ze automatisch commerciëler en gelikter gaan klinken. Gelukkig gaat dit voor Lamb Of God niet op, want de cd blaast werkelijk mijn speakers uit. Lamb Of God ziet de wereldsituatie aan, is boos en moet die boosheid ventileren, zo lijkt het. Songs als “Blood Of The Scribe” en “Now You’ve Got Something To Die For” barsten van de razende thrashriffs en opgefokte zanglijnen, die de bloeddruk tot ongezonde niveaus laten stijgen. Dat betekent echter niet dat de band zijn gevoel voor het schrijven van goede songs heeft verloren, want ook in compositorisch opzicht is Lamb Of God gegroeid. Ashes Of The Wake is spannend, daagt uit tot verder luisteren en in dat punt onderscheidt Lamb Of God zich sterk van een hoop genregenoten. Dat laat men nog maar eens zien in het titelnummer. Alleen als je een band van het formaat Lamb Of God bent kun je een instrumentaal nummer van een dikke 5,5 minuut op je plaat te zetten, dat op geen enkel moment gaat vervelen. In dit nummer heeft de band wederom Megadeth-snarenplukker Chris Poland uitgenodigd om een riedeltje mee te spelen, iets wat ook op de vorige plaat het geval was.
Gelukkig heeft de band mijn enige minpunt van As The Palaces Burn ook weggewerkt, want de productie op Ashes Of The Wake laat Lamb Of God in al zijn glorie horen. Krachtig, helder, alle instrumenten zijn van elkaar te onderscheiden, en toch blijft de band als een solide geheel klinken. In zo’n omgeving komt de rauwe strot van Randy Blythe ook veel beter tot zijn recht. Lamb Of God heeft de verwachtingen die men wekte met As The Palaces Burn dus op alle fronten overtroffen maar wanneer zien we deze band nu eens live op een groot festival?
Tracklist:
1. Laid To Rest
2. Hourglass
3. Now You’ve Got Something To Die For
4. The Faded Line
5. Omerta
6. Blood Of The Scribe
7. One Gun
8. Break You
9. What I’ve Become
10. Ashes Of The Wake
11. Remorse Is For The Dead
.jpg){kind=small}
