Het is bijna niet meer voor te stellen, maar het uitermate succesvolle Ghost trad in zijn begindagen nog op in minuscule zaaltjes. De wonderlijke mengeling van theatraal satanisme en zoetgevooisde rock blijkt echter al snel dusdanig populair dat de mannen rondom Papa Emeritus (Tobias Forge) in rap tempo grotere zalen weten te vullen. Wie de meer popgeoriënteerde richting waarin Ghost zich op de laatste albums heeft ontwikkeld niet kan waarderen, doet er goed aan om zijn heil te zoeken bij het uit Canada afkomstige Spell. Met Wretched Heart levert deze groep namelijk een album af dat naadloos aansluit bij het oudere werk van Ghost.

Het kwartet uit Vancouver maakt gebruik van veel elementen die ook bij Ghost aanwezig zijn. Denk aan zeer catchy refreinen, gelikte riffs en kleverige zanglijnen, alles overgoten met een theatraal en duister sausje. Door de overduidelijke raakvlakken zou het makkelijk zijn om Spell af te doen als een tweederangs kloon, maar gelukkig blijkt de muziek op Wretched Heart daarvoor simpelweg te goed. Het is een album dat in eerste instantie wellicht aanvoelt als een uit de hand gelopen eerbetoon, maar daarna – vooral door de kwaliteit van de nummers en de gedreven, zeer sterke instrumentatie – wel degelijk ook eigen elementen blijkt te bevatten.

Spell is op zijn best in nummers die zowel stuwend als spookachtig zijn. Zo pakt de combinatie van traditionele heavymetalriffs en onderkoelde synthpartijen opperbest uit in de zeer toegankelijke opener Dark Inertia. Met geweldige nummers als Lilac en Exquisite Corpse toont het kwartet zich al helemaal van zijn meest onweerstaanbare kant. De NWOBHM-achtige gitaarloopjes krijgen nog meer glans in de schemerachtige, gotische toonzetting en de refreinen zijn zo catchy dat ze hun tenten opzetten in je hersenen en besluiten om daar een paar weken te blijven bivakkeren. De wat lijzige vocalen van Cam Mesmer passen perfect bij de muziek.

Spell doet weliswaar regelmatig aan Ghost denken, maar maakt vooral ook muziek die is geworteld in het verleden. Invloeden van The Cure en King Diamond liggen aan de oppervlakte, maar ook metalgrootheden als Iron Maiden hebben hun sporen nagelaten in de sound van de heren. Zo knipoogt het titelnummer door zijn pronte basgitaarloopjes en soepele, authentieke heavymetalriffs meer dan eens naar het oudste werk van de Britse metalhelden. Het feit dat alle bandleden ook gitaarbijdragen verzorgen, maakt het bovendien niet verwonderlijk dat Wretched Heart vol staat met gelikte riffs, fraaie leads en af en toe een vlammende solo (Oubliette). Tegelijkertijd weet Spell dat de kracht van een pakkend refrein nooit onderschat moet worden.

Zo blijkt Wretched Heart een verrassend sterke plaat, met een hoge herspeelwaarde. Door de combinatie van heavy metal en een ‘gloomy’ sfeer, waarin zowel gothic- als post-punk-elementen te horen zijn, doet Spell af en toe ook wel wat denken aan Sonja (Loud Arriver). Maar ondanks al die vergelijkingen bewijst Spell met dit album vooral prima op eigen benen te kunnen staan. Wretched Heart is charmant, sfeervol en verslavend.

Tracklist:
1. Dark Inertia
2. Lilac
3. Take My Life
4. Unquiet Graves
5. Oubliette
6. Iron Teeth
7. Exquisite Corpse
8. Savage Scourge
9. In Duress
10. Wretched Heart