In onze visueel ingestelde cultuur is de kracht van beelden onmiskenbaar. Niet voor niets luidt het gezegde dat één foto meer kan zeggen dan duizend woorden. Die les heeft de Duitse formatie Nailed To Obscurity goed in de oren geknoopt. De albumhoes van Generation Of The Void is namelijk niet alleen ronduit prachtig, ze geeft ook nog eens een zeer treffende indicatie van de sfeer van de muziek. Deze groep speelt een goed gesoigneerde vorm van melancholische death metal met wat doom-elementen, zoals die vooral in de Scandinavische landen populair is. Denk ter vergelijking aan een groep als Insomnium, maar vooral ook Omnium Gatherum ten tijde van New World Shadows (2011).
Louter visuele aantrekkingskracht is echter niet voldoende. Het oor wil ook wat, zogezegd. Gelukkig heeft Nailed To Obscurity ook die boodschap begrepen. Hoewel ik niet bekend ben met de eerste drie albums van dit gezelschap, is het zes jaar geleden verschenen Black Frost (2019) een prima plaat vol muzikaal vakmanschap. Ook Generation Of The Void is hoorbaar door vaklui in elkaar getimmerd. De tien composities zitten doordacht in elkaar, zijn behoorlijk sfeervol en weten in muzikaal opzicht met name middels het lekkere gitaarwerk te imponeren. Ook in vocaal opzicht behoort het album tot de voorhoede in de scene. Zanger Raimund Ennenga wisselt moeiteloos tussen rauwe, droge grunts (vergelijkbaar met Jukka Pelkonen van Omnium Gatherum) en plechtstatige cleane vocalen.
Nailed To Obscurity weet die elementen samen te smeden tot een elegante, druilerige cocktail, die perfect past bij de donkere dagen. Het gitaarwerk, dat regelmatig laveert tussen harmonieus en dreigend (Glass Bleeding), doet soms denken aan Novembers Doom, terwijl de volstrekt soepele overgangen van droefgeestige, ingetogen passages naar gestileerde melodeath (Liquid Mourning, Clouded Frame) finesse verraden. Het kwintet opereert bovendien met veel zelfvertrouwen. Zo kiest Nailed To Obscurity regelmatig voor een meer ingetogen aanpak door de cleane zang van Ennenga alle ruimte te geven. In het licht progressieve Spirit Corrosion doen de zanglijnen wel wat denken aan Ghost Brigade, terwijl het donkere Echo Attempt ook invloeden van Katatonia bevat. Het volledig clean gezongen, met minimale muzikale middelen ondersteunde Allure behoort zelfs tot een van de hoogtepunten.
Generation Of The Void is zeker niet het meest vernieuwende album van het jaar. De uitvoering mag er echter wezen. De volle, grootse en rijke sound van maestro Jacob Hansen zorgt er bovendien voor dat de muziek nog wat meer opgetild wordt boven het alledaagse. Nailed To Obscurity mag dan ook trots zijn op dit fraai in elkaar zittende, smaakvolle werkstuk.
Tracklist:
1. Glass Bleeding
2. Liquid Mourning
3. Overcast
4. Spirit Corrosion
5. Generation Of The Void
6. Echo Attempt
7. Allure
8. Clouded Frame
9. Misery's Messenger
10. The Ides Of Life
