Het in 2013 opgerichte Wiesbadense Unprocessed heeft een lange aanlooptijd nodig gehad om de boel op poten te zetten en zich te ontplooien, maar na de platendeal met Long Branch Records in 2019 lijkt men toch de weg naar heldenstatus te hebben gevonden. Met Artificial Void (2019), Gold (2022) en ...And Everything In Between (2023) volgden de releases elkaar dan ook in rap tempo op en de tour met Polyphia zette de band definitief op de kaart. De verwachtingen van deze release zijn daarmee hoog.

Unprocessed is een typische exponent van zijn generatie. Tenmisnte, wat betreft progressieve muziek dan. De vier heren combineren virtuositeit met een dijk van een gitaarsound en dito productie. Zonder dat dat het doel op zich is, overigens. Alles staat in functie van het liedje. Ook het inmiddels bekende tarten van genregrenzen is geheel volgens het adagium van de huidige lichting moderne progressievelingen, al moet tarten hier niet al te letterlijk genomen worden. Men speelt vernuftig leentjebuur en incorporeert door de jaren heen geleerde lessen teneinde een samenhangend liedje te maken, zonder dat er per se gepocht wordt met vaardigheden of op wat voor manier dan ook concessies gedaan worden aan genrefetisjisme. Zoals gezegd: in functie van het liedje.

Dit komt misschien wel het best tot uiting in de voorlaatste track van deze dertien nummers tellende schijf. Een track die onheilspellend begint met een paar vervormde gitaaraanslagen, maar dan al snel zijn gezicht toont. We horen Jason Aalon Butler (Fever 333) namelijk in al zijn rauwe variatie rappen, grooven en alles wat dies meer zij. Moeiteloos in snelheid en genre wisselend vormt Head In The Clouds het toonbeeld van moderne, progressieve metal aan de hardere kant van het spectrum. Er is echter ook ruimschoots plek voor cleane zang, al dan niet in harmonie. Wie vastgeroest zit in hokjesdenken zal een lastige kluif hebben aan deze plaat.

Zoals gezegd, het gaat erom een interessante track te schrijven. Genrefetisjisme is gelukkig eindelijk iets uit het verleden. De band lijkt dat nog eens extra te willen onderstrepen door de afsluitende track in grindcorevaart te openen. Zou de titel bewust zo gekozen zijn? Met Dark, Silent And Complete stuurt de band de fan van progressieve muziek - progressief zoals progressief toch bedoeld is?! - in ieder geval linea recta naar de repeatknop.

De heren zijn door de jaren heen langzaamaan gestegen op de festivalbills en Angel zal daar absoluut geen verandering in brengen. De aankomende tour met Textures en Jinjer is ongetwijfeld ook verre van schadelijk voor de reputatie. Het viertal zet zichzelf andermaal op de kaart en blijft groei vertonen in compositie en productie. Wij zijn benieuwd waar dit naartoe gaat.

Tracklist:
1. 111
2. Sleeping With Ghosts
3. Beyond Heaven's Gate
4. Sacrifice Me
5. Snowlover
6. Terrestrial
7. Your Dress
8. Where I Left My Soul
9. Solara feat. Zelli (Paleface Swiss)
10. First Tongue
11. Perfume
12. Head In The Clouds feat. Jason Aalon Butler (Fever 333)
13. Dark, Silent And Complete