Dat Textures vandaag als voorprogramma fungeert is wel enigszins opvallend. Gisteren bracht de band nog het nieuwe album Genotype uit. Waarschijnlijk zullen de mannen deze Europese tour met Jinjer dan ook vooral gebruiken om 'er weer even in te komen'. Gisteren werd afgetrapt in Keulen en dag twee is dus in 013, Tilburg.

Het is vanavond niet uitverkocht. Hoezeer mensen Textures ook een warm hart toedragen, is vijf tientjes voor een band die de meesten toch wel ergens eerder gezien hebben, erg veel van het goede. De meeste bezoekers komen vanavond voor Jinjer en dat verklaart ook de verre van gevulde zaal. Vol enthousiasme met zijn allen voorprogramma's bekijken is iets uit vervlogen jaren. Wellicht ook niet zo erg, omdat de mensen die de thuiswedstrijd van deze Brabo's wél graag willen bijwonen daarmee een meerderheid vormen. Terwijl het intro in de vorm van de opener van Genotype, te weten Void, uit de speakers schalt, komen de bandleden een voor een op en zij worden luid ontvangen.

Met slechts veertig minuten speeltijd moeten de heren keuzes maken. De set zal daardoor ongetwijfeld uit wat toegankelijkere tracks bestaan. Opwarmen doen we met het nieuwe Closer To The Unknown, waarbij gelijk opvalt hoeveel meer 'metal' dit nummer live klinkt dan op plaat. Dat is niet het enige dat opvalt, want het Tilburgse publiek wordt getrakteerd op misschien wel het beste geluid dat Textures ooit gehad heeft. Alle details van de instrumenten zijn duidelijk hoorbaar en Daniël de Jongh's zang wordt daar prachtig overheen gelegd.

Vervolgens duiken we in de vorm van de tracks met de meeste hitpotentie: New Horizons, Reaching Home en Timeless de discografie in. Ook hierbij valt het steengoede geluid op en dat wordt beloond. Met enthousiaste zwaaiende armen en rondslingerende hoofden - al dan niet meeblèrend - toont het thuispubliek zijn goedkeuring. Na nog een nieuwe in de vorm van Measuring The Heavens wordt met Awake wederom voor radiovriendelijkheid gekozen, maar door het uitmuntende geluid met extra rauwe rand, valt daar nauwelijks over te meesmuilen. Daniël bedankt het publiek voor een laatste keer terwijl drummer Stef Broks op zijn snaredrum begint te tikken. Kenners weten het: Laments Of An Icarus. Met gemak het meest metal en daar hoort natuurlijk een pit bij. Zo geschiedde. Het publiek zit alvast goed in de olie en het is aan Unprocessed en Jinjer om daar vervolg aan te geven.
(Wouter)

De grote onbekende vanavond is Unprocessed. Dat blijkt wanneer bassist David John Levy vraagt wie de progressieve metalcoreformatie al eens live heeft gezien. Nog minder bezoekers steken de hand op als vervolgens de vraag wordt gesteld wie het meest recente album Angel (2025) gehoord heeft. Er valt dus veel te winnen vanavond. Helaas lukt dat aanvankelijk nog niet. Het publiek kijkt de kat uit de boom en kan maar moeizaam in het ritme van de technisch zeer vaardige mannen komen. Dat ligt deels aan de complexiteit van de songs, deels aan het onbekend zijn met het songmateriaal en deels aan de songwriting. Dat de lichttechnicus zijn dag niet heeft, helpt ook niet mee.

Het tweede deel van de set is echter veel overtuigender. Mede vanwege het inmiddels goed afgestelde geluid brengen de grooves er beweging in bij de toeschouwers en neemt de bijval aanzienlijk toe. Waar het applaus in het begin van de set nog lauwtjes is, zien de mannen uit Wiesbaden tot hun tevredenheid dat men zich aan het einde veel beter vermaakt met de mix van moderne groove metal afgewisseld met technische hoogstandjes en grootse refreinen. (Jeffrey)

Veruit de meeste bezoekers komen voor Jinjer. Hoewel de balkons gesloten zijn, is de zaal goed gevuld met fans en nieuwsgierigen waarvan meerderen trotse dragers zijn van een van de mooie bandshirts die bij de merchandisestand bij de ingang te koop zijn voor veertig euro.

De Oekraïeners bewijzen al jaren een geoliede machine te zijn waarbij je versteld staat van hoe strak de vier muzikanten spelen. Live krijgt de djenty moderne groove metal nog net wat extra overtuigingskracht, mede dankzij de geluidsman, die zijn zaken uitstekend op orde heeft. Hij heeft de volumeknop ver opengedraaid, maar laat alle details goed naar voren komen. Het is alsof je met een koptelefoon staat te luisteren. Mede door die uitstekend presterende technici (ook de lichttechnicus voert zijn taken prima uit) en muzikanten komen werkelijk alle songs vanavond goed uit de verf.

De helft van de setlist bestaat vandaag uit nummers van Duél. Daarvan zijn het knap gezongen Green Serpent en Kafka lichte uitschieters en uiteraard zet het agressieve Fast Draw de pit nog eens extra in gang. Andere songs doen er niet veel voor onder. Wat opvalt, is dat de technische uitvoering subliem is, waarbij vooral drummer Vladislav Ulasevich imponeert.

Dat Kafka zo goed uit de verf komt, heeft ook te maken met de teksten die op een groot scherm mee te lezen zijn. Ze betrekken de luisteraar nadrukkelijker bij de performance. Ten opzichte van eerdere shows vallen vooral de visuals op. Van de clips van Duél en Kafka tot abstracte beelden, er is constant wat te zien. Prachtig hoe drummer Vlad het middelpunt van een tornado is tijdens Vortex bijvoorbeeld. Daarnaast is het vooral Tatiana die de show steelt met haar dansmoves, visuele accentuering van de teksten en zwoele bewegingen. De mannen om haar heen laten haar daartoe alle ruimte en komen nauwelijks van hun plek af. Slechts bassist Eugene Abdukhanov gaat af en toe naar de verhoging waarop Vlad uittorent boven de rest. Niet alleen qua moves maakt de 38-jarige zangeres indruk, ook vocaal is het zeer overtuigend.

Hoe goed de nieuwe nummers ook uit de verf komen, er gaat niets boven de klassiekers. In alle gevallen zijn die veel memorabeler dan het progressievere en technischere werk van recente jaren (met uitzondering van Vortex). De publieksreactie is dan ook uitbundiger bij Teacher, Teacher!, Judgement (& Punishment), I Speak Astronomy, het werkelijk fantastische Perennial en de überhit Pisces, die veel bezoekers op telefoon vastleggen. Het is de laatste track van de reguliere setlist. Daarna komt nog het oudje Sit, Stay Roll Over en volgt een ovatie voor Jinjer, dat in hoog tempo door de set denderde waarin nauwelijks ruimte was voor een praatje tussendoor. De Oekraïense band speelde spijkerhard, superstrak en bevestigt op imponerende wijze zijn overtuigende live-status. (Jeffrey)

Setlist Jinjer:
1. Duél
2. Green Serpent
3. Fast Draw
4. Vortex
5. Disclosure!
6. Tantrum
7. Teacher, Teacher!
8. Kafka
9. Judgement (& Punishment)
10. Hedonist
11. I Speak Astronomy
12. Perennial
13. Someone's Daughter
14. Rogue
15. Pisces

Toegift:
16. Sit Stay Roll Over

Setlist Unprocessed:
1. 111
2. Sleeping With Ghosts
3. Beyond Heaven’s Gate
4. Thrash
5. Glass
6. Sacrifice Me
7. Snowlover
8. Lore
9. Solara
10. Terrestrial

Setlist Textures:
1. Void
2. Closer To The Unknown
3. New Horizons
4. Reaching Home
5. Timeless
6. Measuring The Heavens
7. Awake
8. Laments Of An Icarus