Resurrections is het laatste deel van de trilogie van Mass Deception. Wat begon met ruige, brute thrash op het eerste deel Revelations (2016) werd melodieuzer en volwassener met Redemptions (2019). Die plaat, met Rogier Stockbroeks als zanger, is een flinke stap voorwaarts. Strakke riffs, goede solo's en agressieve zang kenmerken ook de ep Halls Of Amenti (2020), met Roel Sanders (ex-Inhume, ex-God Dethroned, ex-Asphyx) als nieuwe drummer. De nieuweling borduurt daar op voort, maar bewijst eveneens dat de formatie meer te beiden heeft dan solide, melodieuze en technisch uitstekende thrash.

Het ouderwetse Bay Area thrashgeluid, met strak gitaarwerk van Patrick Waltmans en Ruud Bänziger, is geperfectioneerd. Bassist Frank van den Beuken zorgt met Roel Sanders voor de verpletterende grooves. Het krachtige, rauwe stemgeluid van John Klaus (Imitallica, ex-Chronic Noise), de nieuwe frontman, zorgt ervoor dat uitstapjes naar NWOBHM eveneens uitstekend klinken. Het is vooral de zang van Klaus waardoor de formatie veelzijdiger kan zijn, zonder ook maar iets aan kracht te verliezen.

Wat thrashinvloeden betreft worden Flotsam & Jetsam, Testament en Lȧȧz Rockit door de band genoemd, maar daar kun je Overkill, Exodus, Anthrax en Heathen zonder probleem aan toevoegen. Thrash overheerst in de eerste drie tracks. Zonder noemenswaardige inleiding wordt de sonische aanval op de gehoorgang geopend met Gain Of Function, gevolgd door het meer groovende Selling Souls! Buying Lies! en het ijzersterke Menticide.

De instrumentale tracks zorgen voor sfeer en ademruimte, hoewel Metropolis (met een jaren-tachtig-synthesizergeluid) tevens de overgang vormt naar tracks waarin de fusie van thrash met klassieke Britse metal goed uit de verf komt. Dat begint met 1984, doorspekt met melodielijnen die de link leggen naar de jaren-tachtig-stijl van Iron Maiden. Dat geldt ook voor Blue Flame Of Anger en de afsluiter Reveal, Redeem & Resurrect. The Road To Hell Leads To Rome neigt meer richting Judas Priest.

Naast Metropolis staan er nog drie instrumentale nummers op de plaat. Saturn, een fraaie inleiding van het beukende Ruins Of Dominion, het ingetogen rustpunt Passenger Of Time en het ruigere V. Twee instrumentale tracks na elkaar komt op mij wat vreemd over, maar dit euvel is snel vergeten als Dark Matter zich aandient, zonder twijfel het hoogtepunt op de plaat.

Het album als geheel is gevarieerder dan de voorgaande platen. In dat streven zijn de heren wel een beetje doorgeslagen, want ronduit opmerkelijk is het ingetogen, akoestische Druids Descendants. Dit wordt gezongen door Hanneke Kuunders, met een zachte tweede stem van John in de refreinen. Hanneke maakte deel uit van Prinz Klauz, een tributeband rond John Klaus die in 2019 is gestopt. Het is een uitstekende folk-achtige track, maar het past helemaal niet bij de andere nummers.

De plaat bevat geen duidelijke verhaallijn, de nummers hebben geen relatie tot elkaar en handelen over verschillende thema's. Het trilogie-idee komt daarom niet echt uit de verf. Dat neemt niet weg dat het wel een goed album is. Bovendien heeft Jörg Uken (Soundlodge Studios) gezorgd voor een uitstekende productie.

Met Resurrections levert Mass Deception een prima album af. De nummers hebben een lekker tempo en bevatten verpletterende grooves, een flinke dosis agressie en een flinke knipoog naar vooral Iron Maiden. Kortom, uitstekend luistervoer.

Tracklist:
1. Gain Of Function
2. Selling Souls! Buying Lies!
3. Menticide
4. Metropolis
5. 1984
6. The Road To Hell leads To Rome
7. Saturn
8. Ruins Of Dominion
9. Blue Flame Of Anger
10. Passenger Of Time
11. V
12. Dark Matter
13. Druids Descendants
14. Reveal, Redeem & Resurrect