Zanger Matt Barlow en gitarist/bassist Freddie Vidales kennen elkaar van hun gezamenlijke tijd bij de Amerikaanse heavy- en powermetalformatie Iced Earth. Ondanks dat hun band Ashes Of Ares al dertien jaar bestaat en New Messiahs het vierde studioalbum is, lukt het de beide mannen maar niet om los te komen van die geschiedenis. Dat is voor een groot deel te danken aan het duo zelf, want aansluitend op het uitkomen van dit nieuwe werk, volgt er in het najaar een tournee, waarbij de heren de Iced Earth-klassieker The Dark Saga (1996) integraal ten gehore brengen. Cru is dat wel, want zo sneeuwt het nieuwe, best aardige eigen werk onder.
New Messiahs omvat elf nieuwe songs en een bonustrack. Barlow, Vidales en drummer Kyle Taylor, die voor het eerst op een Ashes Of Ares-album te horen is, staan niet bekend om hun inventiviteit of zeer progressieve inslag. De stevige, duistere heavy metal met powermetalinvloeden klinkt dan ook meteen vertrouwd. De Iced Earth-wortels zijn duidelijk hoorbaar en wat betreft schrijfwerk worden er geen risico’s genomen.
Na de verplichte introductie Novus Ordo barst de titelsong los, waarna snellere songs worden afgewisseld met net wat te veel midtempotracks. De vaart gaat er zo regelmatig uit. Daarnaast zijn veel van de nummers in eenzelfde, bekende vorm gegoten, waardoor het soms lastig is de diverse tracks uit elkaar te houden. Het ietwat logge, stroperige geluid en de vlakke productie van met name de vocalen werken dat nog meer in de hand. Van de bravoure, scherpte en diepgang die in het schrijfwerk en in de mix van voorganger Emperors And Fools (2022) te horen zijn, zijn op New Messiahs slechts flarden terug te horen. Wat dat betreft, staat Ashes Of Ares in de schaduw van Witherfall, dat zich in dezelfde wateren begeeft.
Niet dat het daarmee een slechte plaat is geworden. De grote grijze middenmoot van metalreleases die elkaar in rap tempo opvolgen, weet het echter slechts bij vlagen te ontstijgen. Enkele van de hoogtepunten zijn het rappe Atrophy en de ballad Keep On Walkin’. Eerstgenoemde is er een in de categorie van het betere beukwerk waar het gezelschap al jaren om bekendstaat. De powerballad is echter de track die het meest bij de keel grijpt. Matt Barlow legt zijn volledige ziel en zaligheid in de emotionele teksten (misschien zelfs net iets te veel), terwijl de instrumentatie schittert met melodieuze, pakkende refreinen en een indrukwekkende gitaarsolo.
Daarnaast is de bonustrack noemenswaardig, hoewel deze misschien niet in ieders straatje past. Barlow en Vidales maken er een behoorlijk donker nummer van, maar de fijne jazzinvloeden en de flinke swing zorgen voor flink wat leven in de brouwerij. Dat is vooral vanwege de opvallende speelsheid in de vocalen van Barlow, die zich hier van een andere kant toont. Verandering van spijs doet eten. Dat illustreren de ballad en bonustrack uitstekend.
New Messiahs is niet de gedroomde opvolger van het ambitieuze Emperors And Fools, maar weet toch te vermaken. Het is te hopen dat het gezelschap het eigen werk niet vergeet tijdens de aankomende tournee, want met tracks als Atrophy en Keep On Walkin’ kunnen de heren prima voor de dag komen.
Tracklist:
1. Novus Ordo
2. New Messiahs
3. Two Graves
4. Where You Go
5. Wake Of Vultures
6. Infection Deception
7. Atrophy
8. Keep On Walkin’
9. The Hawk And The Dove
10. Lust To Feed
11. From Hell He Rides
12. And The House Fell Down (Bonustrack, Elton John-cover)
