Bospop Into The Grave 2026
Enquête

Wat is jouw favoriete deathcore-album?

After The Burial - Rareform
All Shall Perish - The Price Of Existence
Born Of Osiris - The Discovery
Bring Me The Horizon - Count Your Blessings
Carnifex - Dead In My Arms
Despised Icon - The Ills Of Modern Man
Distant - Heritage
Fit For An Autopsy - Oh What The Future Holds
Humanity's Last Breath - Ashen
Job For A Cowboy - Doom
Lorna Shore - Pain Remains
Make Them Suffer - Neverbloom
Shadow Of Intent - Melancholy
Signs Of The Swarm - The Disfigurement Of Existence
Slaughter To Prevail - Kostolom
Suicide Silence - The Cleansing
The Acacia Strain - You Are Safe From God Here
The Faceless - Akeldama
The Red Chord - Fused Together In Revolving Doors
Thy Art Is Murder - Hate
Veil Of Maya - The Common Man's Collapse
Whitechapel - Hymns In Dissonance
Winds Of Plague - Decimate The Weak
Within The Ruins - Phenomena
een ander deathcore-album, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    13 april:
  • Exhumed en Gruesome
  • Skynd
  • 14 april:
  • Casey, Lastelle en Watch Me Rise
  • 15 april:
  • The Spark - Roadburn pre-party
  • TOE
  • 16 april:
  • Roadburn festival
  • Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine
  • 17 april:
  • Bezwering, SPERE en Grabunhold
  • Henge, Gelbart en Space Age DJ Collective
  • Plan Nine en Nouked
  • Roadburn festival
  • Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine
  • 18 april:
  • Ancient Fragments
  • Metal Legion Fest: Chaos Unleashed, Shinigami, Project Pain en Los Metallicos
  • Reduction, Slowburn, Impact en Premonition
  • Roadburn festival
  • 19 april:
  • Dogma
  • Mariana's Rest, Aeonian Sorrow, Ceremony en Wooden Veins
  • Roadburn festival
Geen concerten bekend voor 13-05-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Aaron Lewis (Staind) - 54
  • Christian "Léo" Leonhardt (Oomph!) - 57
  • Jack Casady (Jefferson Airplane) - 82
  • Jennie Tebler (Lake Of Tears) - 53
  • Jeroen Paul Thesseling (Pestilence) - 55
  • Johan Hallgren (Pain Of Salvation) - 51
  • Jonathan Albrechtsen (Hatesphere) - 38
  • Jørn "Necrobutcher" Stubberud (Mayhem) - 58
  • Mika Pusa (Vanguard) - 45
  • Pierre Chauty (Midwinter) - 39
  • Randy Piper (W.A.S.P.) - 70
  • Simon Michael (Subway To Sally) - 42
  • Sindre Nedland (In Vain)† - 42
  • Ville Seponpoika Sorvali (Moonsorrow) - 46
  • Waseem Essayed (Bilocate) - 41
  • Willliam van Dijk (Whispering Gallery) - 51

Vandaag overleden:
  • Chi Cheng (Deftones) - 2013
  • Paul Raymond (UFO) - 2019
Review

Fellwarden - Legend: Forged In Defiance
Jaar van release: 2024
Label: Eisenwald

 -

Vaak zien we dat muzikanten die furore hebben gemaakt binnen een bepaalde stijl na verloop van tijd nevenprojecten opzetten om daarmee eens lekker buiten de geijkte kaders te kunnen opereren. Bekende voorbeelden zijn Stian Tomt Thoresen (Shagrath), die de bombastische en symfonische black metal van Dimmu Borgir graag verruilt voor onopgesmukte hardrock/heavy metal in Chrome Division, en Adam Darski (Nergal), die de bulderende death/black metal van Behemoth tijdelijk aan de wilgen hangt ten faveure van blues, country en folk in het interessante project Me And That Man. Minder vaak wordt ervoor gekozen om binnen dezelfde stijl te opereren.

Toch is dat laatste wat Frank Allain (alias ‘The Watcher’) voornamelijk doet met zijn project Fellwarden. Allain geniet vooral enige bekendheid als gitarist en frontman van de atmosferische blackmetalgroep Fen, die ergens tussen Agalloch, Empyrium, Drudkh en Winterfylleth opereert. Sinds 2014 is hij echter ook actief in Fellwarden. Met Legend: Forged In Defiance brengt hij de derde full-length uit, daarbij geholpen door verschillende sessiemuzikanten: Alasdair Dunn op de drums, Mark Harrington op de basgitaar, broer en Fen-collega Adam Allain als extra zanger voor de koorpartijen en Sean Darling voor de narratie. Wat heeft het rijpingsproces van vier jaar sinds voorganger Wreathed In Mourncloud (2020) voor invloed gehad op de sound van Fellwarden?

Bar weinig, zo blijkt al snel. In muzikaal opzicht lijkt Legend: Forged In Defiance behoorlijk op zijn voorgangers. De verschillen moeten met een vergrootglas gezocht worden. Zo zou je kunnen stellen dat de blackmetalinvloeden iets nadrukkelijker aanwezig zijn, zeker in de eerste helft van de plaat, die vol furieuze drumroffels staat. Daarnaast valt op dat de band zich wat vaker lijkt te beroepen op verhalende spokenwordpassages. Productioneel heeft Fellwarden wel een behoorlijke stap gezet, want de sound is een stuk beter dan op de vorige plaat. Zo komen de cleane zanglijnen veel beter uit de verf, is het gitaargeluid krachtiger en zijn de keyboards subtieler en minder overheersend dan op Wreathed In Mourncloud.

Vooral de eerste helft van deze schijf maakt indruk. De tien minuten durende opener Exultance is zelfs uitstekend en behoort tot het beste materiaal dat deze band tot nu toe heeft geproduceerd. Het is een meeslepende compositie, die kan bogen op machtige, epische riffs. De subtiele koorzang en cleane vocalen zijn bovendien beter dan ooit in de muziek geïntegreerd. Despair is zwaarder en monotoner, maar desondanks erg sterk. Fellwarden slaagt erin om zowel sfeervol als grimmig te klinken. De uitgerekte screams van The Watcher zorgen voor een welkome dosis kil venijn. En Renewed Hope combineert stoere paganmetalriffs met een plechtige ondertoon. Hoewel de spokenwordpassage halverwege nogal tenenkrommend is, eindigt de track wel erg fraai dankzij de prettig meanderende riffs.

Tijdens de tweede helft van het album begint op te vallen dat Fellwarden eigenlijk vrijwel iedere track dezelfde kernelementen bevat. De mate van beklijvendheid staat of valt dan met de kwaliteit van de riffs. Vooral in geval van Desperation blijkt die kwaliteit wel iets minder, waardoor het nummer – ondanks de epische sfeer - minder weet te begeesteren en vooral als een herhaling van zetten voelt. En door zijn hoge mate van repetitie balanceert Serenity op de dunne grens tussen hypnotiserend en doelloos voortkabbelend. Desondanks behoudt Fellwarden eigenlijk altijd wel een bepaalde plechtstatige sfeer in zijn uitgesponnen composities. Dat maakt het geheel bijzonder prettig luisterbaar en zorgt ervoor dat de luisteraar makkelijk meegesleept wordt.

De conclusie is dat Legend: Forged In Defiance net iets achterblijft bij zijn voorganger, maar desondanks genoeg fraaie momenten bevat. Het enige dat ontbreekt is het vleugje magie om van een bovengemiddeld album naar een echte topplaat te groeien. Liefhebbers van bands als Fen, Winterfylleth, Wodensthrone en zelfs Saor zullen echter genoeg fraaie momenten vinden om de aanschaf te rechtvaardigen.

Tracklist:
1. Exultance
2. Despair
3. Renewed Hope
4. Desperation
5. Serenity
6. Death

Score: 78 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 25 september 2024

Zoeken
    10 april:
  • Archspire - Too Fast To Die
  • Battlegrave - Enslavement
  • Chronicler Of Ardul - Sounds Of Ardul
  • Fighter V - Deja Vu
  • Immolation - Descent
  • Metal Church - Dead To Rights
  • Resurrected - Perpetual
  • Uada - Interwoven
  • 13 april:
  • Evil Warriors - Evil Warriors
  • 17 april:
  • Doodswens - Doodswens
  • Draken - Here Be Draken
  • LungBurner - Dogma
  • Master Dy - Milf Queen
  • Mylingar - Út
  • Skindred - You Got This
  • The Last Ten Seconds Of Life - The Dead Ones
  • Vargrav - Dimension: Daemonium
  • Victorious - World War Dinosaur
  • Victorius - World War Dinosaur
Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.