Enquête

Serj Tankian zou er geen probleem mee hebben als System Of A Down hem zou willen vervangen door een andere leadvocalist. Vind jij dat de groep Tankian moet vervangen?

Ja, als dat betekent dat er eindelijk een nieuw studio-album komt
Ja, als dat betekent dat de band vaker in de Benelux gaat optreden
Ja, want Tankians vocalen zijn sowieso de zwakke schakel in de band
Ik vind het best, want Tankians werk buiten SOAD is toch interessanter
Nee, Serj Tankian is een essentieel element van System Of A Down
Nee, de groep moet juist gitarist/vocalist Daron Malakian vervangen
Nee, de groep moet juist bassist Shavo Odadjian vervangen
Nee, de groep moet juist drummer John Dolmayan vervangen
Het maakt mij niet uit, ik blijf sowieso wel fan van SOAD
Het maakt mij niet uit, SOAD is toch allang over zijn hoogtepunt
Het maakt mij niet uit, ik heb überhaupt geen interesse in die band
anders, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

Kalender
Vandaag jarig:
  • Anders Jivarp (Dark Tranquillity) - 51
  • Andrew Craighan (My Dying Bride) - 54
  • Andy Sneap (Sabbat) - 55
  • Daron Malakian (System Of A Down) - 49
  • Fredrik Åkesson (Opeth) - 52
  • Fredrik Hermansson (Pain Of Salvation) - 48
  • Jaska Raatikainen (Children Of Bodom) - 45
  • Martin Eric Ain (Celtic Frost)† - 57
  • Sal Abruscato (Life Of Agony) - 54

Vandaag overleden:
  • René Berg (Hanoi Rocks) - 2003
Review

Witherfall - Curse Of Autumn
Jaar van release: 2021
Label: Century Media Records

Witherfall - Curse Of Autumn

Af en toe komt er een album voorbij, waarbij de vonk direct overslaat. Een plaat met diverse lagen en een die bij iedere luisterbeurt nieuwe geheimen prijsgeeft. Curse Of Autumn, de derde langspeler van de Amerikaanse formatie Witherfall, is zo'n schijf waar je je volledig in kunt verliezen. Nocturnes and Requiems (2017) en A Prelude to Sorrow (2018) zijn al bijzonder sterke platen van een nog jonge band die volop in ontwikkeling is. Duistere emoties en vertellingen worden door Witherfall omarmd tijdens sfeervolle, soms langgerekte liederen. Op het nieuwste werk laat het kwartet zich echter volledig gaan en komt het met een woeste wervelwind van metal, waarin progressieve en ruige elementen elkaar moeiteloos aanvullen.

Kosten noch moeite zijn er gespaard voor Curse Of Autumn, want voor de productie, mix en mastering is er niet gekozen voor de minsten. Gitarist Jake Dreyer riep voor de productie de hulp in van Iced Earth-opperhoofd Jon Schaffer. Jim Morris (Savatage, Death) is verantwoordelijk voor de mix en de mastering is gedaan door Tom Morris (Trans-Siberian Orchestra). Tot slot zijn de drumpartijen opgenomen met hulp van Bradley Cook (Slash, Foo Fighters). Het is dan ook niet gek dat het album opperbest klinkt, alle muzikale details duidelijk te horen zijn en er flink wat dynamiek in bijvoorbeeld de drum- en baspartijen zit.

Door de samenwerking met Schaffer in de productie en Dreyer's werk bij Iced Earth is het niet vreemd dat er tijdens de introductie Deliver Us Into The Arms Of Eternal Silence en het nummer The Last Scar invloeden van deze band doorklinken. Het viertal uit Los Angeles is echter stukken progressiever en technischer dan het heavy- en thrashgerichte Iced Earth.

Meer nog roept de band banden op met Nevermore en Sanctuary. Zanger Joseph Michael nam bij laatstgenoemde de microfoon over van de overleden Warrel Dane. Wanneer je hem hoort op Curse Of Autumn is het niet moeilijk om te begrijpen waarom, want Michael heeft wel wat van diezelfde bezeten veelzijdigheid als Dane bezat. Daar maakt hij op dit nieuwste werk veelvuldig gebruik van. De muziek van Witherfall beslaat een breed emotioneel spectrum en Michael geeft daar op weergaloze wijze invulling aan. Bij vlagen klinkt de frontman boosaardig (The Last Scar), vreselijk intens (Another Face) en dan weer warm en liefdevol (The River).

Het knappe musiceren van gitarist Dreyer, drummer Marco Minnemann en bassist Anthony Crawford staat geheel in dienst van de gedurfde en uitdagende composities. De muziek van Witherfall voelt aan als de natuurkrachten waar Michael over zingt. Onvoorspelbaar en vol spanning als een storm, ontembaar als het wassende water. Muziek waarbij je niks anders kunt doen dan je er volledig aan overgeven. Bijvoorbeeld aan het meeslepende The Tempest in driekwartsmaat, dat bolstaat van de virtuoze partijen in zang en instrumentatie, maar bovenal ontroert met een minutenlange spanningsboog.

Hoewel Witherfall voornamelijk flirt met de duistere kanten van de menselijke geest en dat op voortreffelijke wijze in muziek vertaalt (Another Face en The Other Side Of Fear), kunnen de heren ook prima uit de voeten met meer ingetogen partijen, getuige de mooie titelsong, die niet meer is dan een voorspel op het instrumentale The Unyielding Grip Of Each Passing Day en de schitterende, deels akoestische ballad The River. En dan moet de finale ( ... And They All Blew Away) van ruim een kwartier, waarin het kwartet flirt met Dream Theater- en Symphony X-achtige partijen, nog komen.

De meeste songs zijn los te beluisteren, maar het werk komt het beste tot zijn recht wanneer het van begin tot eind wordt beluisterd, omdat enkele tracks muzikaal, maar ook thematisch op elkaar aansluiten en in elkaar overlopen. Witherfall levert met Curse Of Autumn een bijzonder indrukwekkend album af in de traditie van bijvoorbeeld Nevermore's This Godless Endeavor (2005). Het is wat voorbarig en flauw om in maart al te bazelen over jaarlijstmateriaal, maar als er één plaat is die dat verdient, dan is dat deze wel.

Tracklist:
1. Deliver Us Into The Arms Of Eternal Silence
2. The Last Scar
3. As I Lie Awake
4. Another Face
5. Tempest
6. Curse Of Autumn
7. The Unyielding Grip Of Each Passing Day
8. The Other Side Of Fear
9. The River
10. ... And They All Blew Away
11. Long Time (Acoustic Version)

Score: 93 / 100

Reviewer: Walter
Toegevoegd: 1 maart 2021

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2024 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.