Het is erg jammer dat Jonathan Hultén een maand geleden bekendmaakte dat hij Tribulation ging verlaten. Hij is immers zestien jaar mede verantwoordelijk geweest voor de prachtige gitaarmelodieën van de Zweedse formatie. Daarnaast kon hij live zo karakteristiek in zijn spel opgaan. De excentrieke artiest, die zich nu gaat richten op zijn solocarrière, was met zijn dartelende bewegingen een attractie op zich. Hij zal gemist worden, maar is nog wel te horen op Where The Gloom Becomes Sound. Sterker nog: 70% van de nummers is door hem geschreven.
Misschien klinkt deze vijfde full-length daarom wel zo vertrouwd. Het is een logisch vervolg op The Children Of The Night (2015) en met name Down Below (2018). Hoewel de nieuwe songs direct herkenbaar klinken, zijn er wel wat subtiele veranderingen. De zang is wat smeriger en staat vreemd genoeg wat steviger in de mix dan voorheen. Het drumwerk is beter in het geheel geïntegreerd.
De riffs leunen nog meer op classic rock en gothic rock van de jaren tachtig dan al het geval was. Zo blijkt uit In Remembrance de invloed van Kiss en uit Hour Of The Wolf die van Blue Öyster Cult. In het snelle Daughter Of The Djinn hoor je Iron Maiden en in Leviathans is het juist de geest van Fields Of The Nephilim die rondwaart. Tegelijkertijd hoor je in dezelfde track en het erop volgende Hour Of The Wolf de toegankelijkheid van Ghost doorschemeren. Laatstgenoemde bevat een prachtige themamelodie op gitaar en is daardoor een uitschieter.
Het gitaarwerk is wederom het smaakvolste ingrediënt. Dat is de hele discografie al het geval en ook nu komen Adam Zaars en Jonathan Hultén met prachtige en sfeervolle bijdragen op de proppen. Luister maar eens naar Daughter Of The Djinn, dat wat meer spanning biedt dan zijn toegankelijkere voorgangers en de composities die volgen. Tegelijkertijd hoor je in het gitaarspel knipogen naar eigen songs als Lady Death, Melancholia en Nightbound. Elk nummer heeft zijn momenten, al is het soms maar heel kort, zoals in het verder onopvallende duo Elementals en Inanna.
Zo bevat Where The Gloom Becomes Sound enerzijds een mooie mix van karakteristieke Tribulation-elementen en geïnspireerde, nieuwe ideeën, anderzijds zit je zeker niet altijd op het puntje van je stoel. Met name de tweede helft gaat wat onopgemerkt voorbij. The Children Of The Night evenaren lukt dan ook niet. Fans die hoopten op een terugkeer naar The Horror (2009) en/of The Formulas Of Death (2013) vinden niet veel van hun gading met het nieuwe materiaal. Dat doet natuurlijk niets af aan de degelijke kwaliteit van Where The Gloom Becomes Sound. Jonathan Hultén neemt helaas niet afscheid met een topplaat, maar mag beslist trots zijn op zijn bijdragen aan Tribulation.
Tracklist:
1. In Remembrance
2. Hour Of The Wolf
3. Leviathans
4. Dirge Of A Dying Soul
5. Lethe
6. Daughter Of The Djinn
7. Elementals
8. Inanna
9. Funeral Pyre
10. The Wilderness
