Enqute

Wat is vooralsnog jouw favoriete studio-album, dat in juni 2022 is uitgebracht?

Alestorm Seventh Rum Of A Seventh Rum
Alexisonfire Otherness
Artificial Brain Artificial Brain
Bleed From Within Shrine
Civil War Invaders
Coheed And Cambria Vaxis II: A Window Of The Waking Mind
Dinbethes Balans
Dir En Grey Phalaris
Hellevaerder In De Nevel Van Afgunst
Jorn Over The Horizon Radar
Kardashev Liminal Rite
Khold Svartsyn
Kreator Hate ber Alles
Motionless In White Scoring The End Of The World
Origin Chaosmos
Porcupine Tree Closure / Continuation
Saor Origins
Satyricon Satyricon And Munch
Seventh Wonder The Testament
Soreption Jord
Temple Of Void Summoning The Slayer
White Ward False Light
Wind Rose Warfront
Wrang De Vaendrig
een ander studio-album uit juni 2022

[ Uitslag | Enqutes ]

    4 juli:
  • Rammstein
  • 5 juli:
  • Escuela Grind, ZALM en Spetterpoep
  • Rammstein
  • 6 juli:
  • Old Man Gloom, Dead Neanderthals en Strom|Morts
  • Turnstile
  • 7 juli:
  • Idles
  • 8 juli:
  • Idles
  • 9 juli:
  • Grima, Ultar en Bloody Tyrant
  • Semblant, As I May, secret Rule en Structural
  • 10 juli:
  • Grima, Ultar en Bloody Tyrant
  • Steel Panther
Kalender
Vandaag jarig:
  • Michael Sweet (Stryper) - 59
  • Moa "Moametal" Kikuchi (Babymetal) - 23
Review

Jaded Star - Realign
Jaar van release: 2020
Label: Noble Demon

Jaded Star - Realign

We gaan het toch weer over female fronted hebben. En dat terwijl de 'seksistische' term inmiddels vrijwel geheel uit de gratie is geraakt. De reden dat we het beladen begrip weer uit de kluis halen, is dat de openingstrack van het nieuwe Jaded Star-album ingaat op de materie en er zelfs naar vernoemd is. De Grieken moeten echter niets van de term female fronted hebben.

Vanzelfsprekend maakt de formatie rond zangeres Maxi Nil dan ook geen typische female fronted symfonische metal. Je weet wel, van die Nightwish-klonen waarmee de term geassocieerd wordt. Nee, hier geen orkestraties, maar een moderne vorm van rock/metal, die veel stoerder is, meer groovet en swingt.

Ten opzichte van het debuutalbum Memories From The Future is Realign moderner, diverser en het rockt meer. De plaat is directer dan zijn atmosferische voorganger en nodigt meer uit tot meebewegen. De melodeathriffs hebben plaatsgemaakt voor gespierde, rockende powerakkoorden. De Amaranthe-achtige elektronica heeft een prominente plek in de compacte composities.

Maxi komt veel rockender voor de dag dan we van haar gewend zijn. Dat gaat haar goed af, zoals blijkt uit Breathing Fire, een heerlijke meezinger waarin ze wisselt tussen melodieuze zang en krachtige vocalen met een rauw randje. Ook als ze zich inhoudt, zoals in het begin van A Pain All Mine, komt ze overtuigend voor de dag dankzij het gevoel dat ze in haar performance legt. Opvallend is de geslaagde soultouch in de zang. Dit blijkt niet alleen uit het ingetogen, persoonlijke Maybe, maar ook in het krachtigere Adrian, dat dankzij de ambient synthesizers tijdens het mooie refrein een rustiger karakter krijgt.

Dat de plaat heel anders klinkt dan zijn voorganger is niet zo vreemd. We zijn immers vijf jaar verder. In die tijd zag de frontvrouw alle bandleden vertrekken en heeft ze een nieuw team om zich heen verzameld. Het levert een heel uiteenlopende collectie tracks op, die gedurfd en vrijmoedig overkomt. Invloeden uit de jarentachtigpop, jarennegentigrock en moderne elektronica komen bij elkaar, maar er komt in beperkte mate ook trip-hop, industrial en gothic voorbij. Het is een mix van Faith No More, Lacuna Coil, Amaranthe, Whitney Houston en Depeche Mode, maar dan nog breder qua inspiratiebronnen. Het levert een heel eigen geluid op, met veel ruimte voor het gave baswerk.

Realign laat een gemotiveerd Jaded Star in gewijzigde samenstelling horen met de gedreven vaste kracht Maxi voorop in de strijd. Het kwintet durft te experimenteren en juist op die momenten maken de muzikanten de beste indruk. Zo swingt Breathing Fire en overtuigt A Pain All Mine vanwege zijn beklijvende refrein en dynamische benadering. Maybe moet even op gang komen, maar heeft daarna een heerlijke vibe waarin soul- en gothic-elementen prima samenkomen. Het is jammer dat deze tweede full-length de laatste helft wat wegzakt naar de kwalificatie degelijk. Dat komt voornamelijk door Were The Heroes (A Song For Us) en Vertigo, al is Higher Than Love een goede afsluiter. Concluderend geldt een positief aankoopadvies voor Realign. En Maxi, we zullen de term female fronted nooit meer gebruiken.

Tracklist:
1. Female Fronted
2. Breathing Fire
3. A Pain All Mine
4. Maybe
5. Adrian
6. Children Of Chaos
7. Rise Up
8. Were The Heroes (A Song For Us)
9. Vertigo
10. Higher Than Love

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 29 november 2020

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.