Veel gekopieerd, zelden overtroffen. Al een klein decennium lang - met name de laatste jaren - schieten de copycats van Amaranthe als paddenstoelen uit de grond. Geef ze eens ongelijk. De muziek van de Zweedse band is energiek en zorgt voor een positief gevoel. Met Manifest duikt de Noord-Europese formatie dieper in haar eigen discografie om bij de kern van zichzelf te geraken.
Openingstrack Fearless is daar direct een voorbeeld van. Het tempo ligt hoog en de kenmerkende elementen zijn aanwezig. Zo zijn er de krachtige ritmesectie, de afwisseling in zang, het powermetalrefrein en de energieke riffs. Daarmee is de zeer geslaagde track een perfecte opener. Andere voorbeelden zijn Scream My Name, Archangel en Adrenaline. Make It Better en Viral zijn daarentegen een stuk zwaarder en trager.
De afwisseling in vocalen is erg goed uitgewerkt. Niet alleen Elize Ryd krijgt ruimschoots de gelegenheid te schitteren, ook Henrik Englund Wilhelmsson is in vrijwel elke track aanwezig met zijn extreme vocalen. Zijn 'moment of fame' komt in BOOM!, waarin hij snel rapt. Probeer dat thuis maar eens na te doen. Nils Molin brengt het er eveneens goed vanaf, al zijn zijn bijdragen veelal minder opvallend, met als positieve uitzondering Crystalline. Wel lijkt hij zich meer op zijn gemak te voelen nu hij wat lager zingt dan op Helix (2018), en dus meer binnen zijn eigen comfortabele bereik zingt. Ook Elize zingt daardoor vaker lager, maar uiteraard gaat ze nog regelmatig de hoogte in, om mooie harmonieën te vormen met de heren.
Ook de mix en keyboardpartijen zijn veranderd. De gitaarpartijen van Olof Mörck staan namelijk luider in de mix dan op de vorige twee albums, waardoor het album wat meer metal en wat steviger klinkt dan Maximize en Helix. De gitarist/componist/toetsenist laat wat meer korte solo’s horen, die overigens het verschil niet kunnen maken, maar een welkome afwisseling zijn. Zijn bijdragen op keyboard zijn wat filmischer dan voorheen, maar uiteraard zijn er nog veel flitsende partijen te horen.
De composities, alle kort maar krachtig, wisselen tussen degelijk en gaaf. Viral, Archangel, Crystalline en BOOM! behoren tot die laatste categorie. Dat zullen dan ook de favoriete nummers van veel fans zijn. Eerstgenoemde heeft een catchy refrein en een prettige vibe, onder meer dankzij de heavy riffs. De ballad Crystalline is een fraai duet van Elize en Nils. BOOM! is veruit het meest opvallende nummer. Hier gooit de groep alle remmen los. Elize is zelfs aan het grunten. Het plezier straalt ervan af. Het ijzersterke Archangel dat eraan voorafgaat, bevat een geslaagde mix van symfonische (Nightwish), Neue Deutsche Härte- (Rammstein) en powermetal-elementen. Het degelijke Strong is trouwens een duet van Elize Ryd met Battle Beast-zangeres Noora Louhimo. Do Or Die, niet als eerder dit jaar met Angela Gossow op zang, maar met Nils en Henrik, sluit de plaat stevig en gedegen af.
Manifest is vooral een lekker energiek en flitsend album dat steviger is dan zijn twee voorgangers. Ondanks de vernieuwende elementen is er echter niet veel nieuws onder de zon. Het zal daardoor voor sommigen net iets te braaf en te voorspelbaar zijn. Fans die echter niet zo op verandering zitten te wachten en het vroege werk uit de discografie een warm hart toedragen, hebben met deze zesde full-length een prima plaat te pakken, die een Amaranthe laat horen dat nog altijd een positieve vibe weet te creëren met zijn eurodancemetal. Daardoor houdt het collectief met de drie vocalisten de concurrentie nog altijd op afstand.
Tracklist:
1. Fearless
2. Make It Better
3. Scream My Name
4. Viral
5. Adrenaline
6. Strong (Feat. Noora Louhimo)
7. The Game
8. Crystalline
9. Archangel
10. BOOM!
11. Die And Wake Up
12. Do Or Die (albumversie met Nils & Henrik)
Bonustracks:
13. 82nd All The Way (Sabaton-cover)
14. Do Or Die (Elize & Angela Version)
15. Adrenalina (Flamenco Version)
16. Crystalline (Symphonic Version)
