Enquête

Wat is jouw favoriete studio-album uit de jaren tachtig?

AC/DC - Back In Black
Anthrax - Among The Living
Black Sabbath - Heaven And Hell
Death - Leprosy
Dio - Holy Diver
Exodus - Bonded By Blood
Guns N’ Roses - Appetite For Destruction
Helloween - Keeper Of The Seven Keys Part I
Iron Maiden - Powerslave
Iron Maiden - The Number Of The Beast
Judas Priest - British Steel
Megadeth - Peace Sells… But Who’s Buying?
Mercyful Fate - Don’t Break The Oath
Metallica - Master Of Puppets
Metallica - Ride The Lightning
Morbid Angel - Altars Of Madness
Motörhead - Ace Of Spades
Queensrÿche - Operation: Mindcrime
Rush - Moving Pictures
Savatage - Gutter Ballet
Sepultura - Beneath The Remains
Slayer - Reign In Blood
Testament - The Legacy
Venom - Black Metal
een ander album uit de periode 1980-1989

[ Uitslag | Enquêtes ]

    26 juli:
  • Hellripper, Cloak en High Command
  • Poseydon, Defazer en Betonblok
  • 27 juli:
  • Stonehenge festival met o.a. Belphegor, I Am Morbid, Suffocation en Benediction
  • 28 juli:
  • Soulfly
Kalender
Vandaag jarig:
  • Jason Becker (Cacophony) - 55
  • Jon Oliva (Savatage) - 64
  • Rick Davies (Supertramp) - 80
Review

Sons Of Apollo - MMXX
Jaar van release: 2020
Label: InsideOut Music

Sons Of Apollo - MMXX

Ondanks dat de heren van Sons Of Apollo het druk hebben met verschillende bands en projecten, hebben ze met de supergroep meer dan tachtig keer opgetreden ter promotie van het debuutalbum Psychotic Symphony (2017). Bovendien ligt drie jaar na die eerste langspeler de opvolger in de winkels. Wat is er veranderd in die tijd en kan deze tweede langspeler net als zijn voorganger een positieve indruk achterlaten?

Het antwoord op de laatste vraag is het kortst en meest eenvoudig: ja. De songs zitten goed in elkaar, er zijn voldoende hooks, de productie is prima en de heren zijn vakkundig aan het musiceren. Ieder van de vijf topmuzikanten komt in de spotlights te staan, maar het is de teamprestatie die voor een solide eindproduct zorgt.

Toch zijn er wel wat accentverschuivingen. Jeff Scott Soto zingt wat ruiger. Wel op een melodieuze manier, maar veelal met een rauw randje. Ten tweede is het veelzijdige toetsenwerk van Derek Sherinian prominenter in de composities verwerkt en fraai uitgelicht. Ten derde ademt de nieuwe collectie songs meer een live-gevoel dan die van Psychotic Symphony. Dat komt de zware en proggy hardrocknummers ten goede.

Voor de rest is de sound herkenbaar. Dat geldt niet alleen voor de individuele bijdragen (het kenmerkende basgeluid van Bill Sheehan), maar ook voor de opzet van de krachtige songs. Verwacht dan ook geen verrassingen, maar gewoon een uitstekende plaat. Het stevige Asphyxiation, de powerballad Desolate July (over de overleden Adrenaline Mob-bassist David "Dave Z" Zablidowsky) en het proggy King Of Delusion vormen samen de sterkste fase, maar daaraan voorafgaand en daarna zijn er ook voldoende passages die eruit springen en de aandacht vasthouden, zoals de Yes-achtige intro van het bijna zestien minuten durende slotoffensief New World Today. Derhalve is MMXX een prima toevoeging aan de platenkast.

Tracklist:
1. Goodbye Divinity
2. Wither To Black
3. Asphyxiation
4. Desolate July
5. King Of Delusion
6. Fall To Ascend
7. Resurrection Day
8. New World Today

Score: 80 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 16 januari 2020

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2024 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.