Het Duitse Witching Hour bestaat ondertussen al dertien jaar, maar ...And Silent Grief Shadows The Passing Moon is nog maar de derde langspeler. De band zegt ‘ancient black metal’ te maken, een genre dat ik moeilijk kan plaatsen. Hoewel er weinig pure black metal terug te horen is op het album, is deze uitspraak letterlijk genomen wel waar. Het muzikale fundament van de band is duidelijk gebouwd op proto-black metal. Hierbij zijn invloeden uit heavy metal, thrash metal en punk vermengd, om zo de ancient black metal te creëren. Dit resulteert in een lekker eigen geluid.

Het openings- en titelnummer begint met een instrumentaal stuk van rond de vijf minuten. Wanneer zanger Marco Justinger begint met zingen, komt alles samen. De muziek is helder en zuiver geproduceerd, maar zijn stem klinkt veel rauwer. De lage, bijna zeurderige grunts staan lekker vunzig in de mix, waardoor ze tegelijkertijd aan black metal en (hardcore) punk doen denken. Dit contrasteert nogal met de muziek, die klinkt alsof Iron Maiden thrash metal speelt. In The Fading Chime Of A Graveyard Bell wordt dit geluid bijna letterlijk herhaald, al dan niet met iets meer doommetalinvloeden. From Beyond They Came en Sorrow Binds His Ghastly Eyes hebben beide duidelijk veel thrashmetalinvloeden, met de solo’s in de eerste als hoogtepunt. Afsluiter As I Walk Among Sepulchral Ruins is een van de snellere nummers op het album en is eigenlijk gewoon een thrashmetalsong.

De gitaarsolo’s doen over het hele album denken aan Iron Maiden, maar lijken ook een beetje op elkaar. Als je goed luistert, zijn ze allemaal wel duidelijk anders, maar als het album op de achtergrond opstaat, versmelten ze allemaal tot een eentonig geheel. De baspartijen staan duidelijk in de mix. Hierdoor krijgt de muziek een lekker punkgevoel. De zanger heeft duidelijk veel inspiratie gehaald uit thrash en doom metal. Zijn rasperige stem met bijna lange, bijna cleane uithalen is heel ruig en contrasteert met de clean geproduceerde muziek. Hierdoor krijgt de plaat een heel eigen karakter die zich moeilijk laat vergelijken met andere bands.

Dit album ligt je of ligt je niet. Dat is natuurlijk met alle muziek zo, maar deze plaat gaat daar nog wat verder in. Hoewel de muziek goed in elkaar zit en deze niet afgezaagd klinkt, was het toch elke keer een hele opgave voor me om de plaat op te zetten en af te luisteren. Maar na wat zoeken op het internet blijkt de band ook een bijna cultachtig gevolg te hebben, dat de muziek de hemel in prijst. Geef deze langspeler vooral een kans zou ik zeggen en misschien val je wel in de tweede categorie.

Tracklist:
1. …And Silent Grief Shadows The Passing Moon
2. The Fading Chime Of A Graveyard Bell
3. From Beyond They Came
4. Sorrow Blinds His Ghastly Eyes
5. Behold Those Distant Skies
6. As I Walk Among Sepulchral Ruins