De meeste lezers kennen Linnéa Vikström van de optredens van Therion, de formatie waar haar vader Thomas ook deel van uitmaakt. Maar ze wil meer. Onder de naam QFT (Quantum Field Theory) slaat ze haar vleugels uit. Sinds kort ligt haar eerste solo-album in de winkels. Daarop krijgt ze hulp van haar begeleidingsband, die bestaat uit drummer Georg Härnsten Egg, bassist Jonathan Olsson (beiden in Dynazty) en gitarist Mano Lewys (ex-live-sessielid van Dynazty).

Zo excentriek als de Zweedse op het podium is, zo geeft ze zich vocaal bloot op deze verfrissende soloplaat. Direct in de omineuze, Sabbathiaanse openingstrack End Of The Universe laat de vijfentwintigjarige haar krachtige screams op imponerende wijze gelden en gaat ze helemaal los. Daarna is het haar melodieuze zang die de powermetaltrack Big Bang siert. Hierin zijn invloeden van onder meer Queen, Therion en ABBA te horen. De ambient keyboardpartijen geven het geheel een ruimtelijke touch. In het prachtige QFT doet ze denken aan Stevie Wonder.

Terugkomend op hoe het universum eindigt: de interesse van Linnéa ligt juist in die hoek. Het heelal, kwantumfysica en soortgelijke wetenschappelijke onderwerpen. Werp een blik op de songtitels en je weet waar ze over gaan. Er is veel onderzoek gedaan om de feiten op orde te hebben. In fases worden de teksten evenwel vocaal melodieus en op een luchtige manier gebracht. Bovendien met hart en ziel. Ze zoekt de grenzen van haar kunnen op. Technisch is er af en toe wel wat op aan te merken, maar ze zingt vol overgave en dat vergoedt een boel.

Doorgaans rockt het album lekker door zoals in de jaren tachtig, dus met traditionele riffs, maar dan in een modern jasje. De productie is transparant. Het is alsof de band live aan het spelen is. Er straalt dan ook veel energie en oprechtheid van de plaat af. Linnéa staat uiteraard vaak in de spotlights, maar er zijn ook prima gastbijdragen, zoals het soleerwerk van John Berg (The Paralydium Project) in End Of The Universe. Tevens verdient Georg, met wie de zangeres overigens verloofd is, een compliment voor zijn drumwerk. Hij zorgt ervoor dat Black Hole (met een aangename synthesizersolo) swingt en in de aardige Björk-cover Jóga zorgt hij samen met bassist Jonathan voor een lekkere vibe. Het snaregeluid zal voor gemengde reacties zorgen, maar het natuurlijke geluid ervan verdient een compliment.

Live In Space gaat niet snel vervelen. Dat komt naast enkele aanstekelijke refreinen door de afwisseling. Is de ene track nog heel expressief of old school metal (Light Speed), dan is de andere veel meer op sfeer gericht (het fraai opgebouwde Time) of doet deze het rustig aan (het titelnummer is een pianoballad). Linnéa mag beslist trots zijn op dit multidisciplinaire debuut, dat oprecht en gepassioneerd klinkt.

Tracklist:
1. End Of The Universe
2. Big Bang
3. Black Hole
4. QFT
5. Aliens
6. Time
7. Quasar
8. Light Speed
9. Live In Space
10. Jóga