Superbutt komt uit Israel. Israel? Nee, Hongarije. Nooit geweten dat ze daar Metal kennen, of zelfs maar electriciteit en zoiets als civilisatie. Maar toch is er daar een hele scene, zo kijkend naar de site http://www.bprnr.com. En da's alleen nog maar de hoofdstad Boekarest [of was het nou Boedapest?]. Dat het communisme er zijn sporen heeft achterlaten wordt na het luisteren van Superbutt's tweede cd "The Unbeatable Eleven" wel duidelijk. Wat een mafketels zeg...

Superbutt speelt dus een soort Nu-Metal funktrashcore, die ook nog eens lekker in het gehoor durft te liggen. De zanglijnen zijn soms behoorlijk weird ["oooh-la-la-la"] en de teksten zijn ook uitzinnig op zijn Oost-Europeaans. Neem de tracklist maar eens vluchtig door. En dan hebben we het nog niet over het artwork gehad...

We mogen bijna dankbaar zijn voor de slechte voorzieningen daar, want de ouwe opnametroep daar zorgt voor een me voor een vet geluid. Alleen die bass al, geen digitaal recordertje dat daar zo'n funky geluid aan kan geven. Spilt Milk en Bonestar brengen machtig vette basslijnen voort. Muzikale vergelijkingen? Een System Of A Down komt al netjes in de buurt, zonder de Armeense volkshuppeltjes.

Zoiets wil ik best in de charts zien. Het doet dan ook goed om een bandje als deze bij een Major te zien. Slechte behandeling of niet, ze maken in ieder geval meer kans dan bij undergroundistan records, waar een commercieel bolwerk als dit het wel kan vergeten. Daar doet zelfs de rauwe zanger [die ook heus wel wat variatie biedt soms] geen afbreuk aan.
Aanradertje.

Tracklist:
1. Pioneer
2. Spilt Milk
3. Fishmachine
4. Bonestar
5. (Joe De Miro's) Concrete Shoes
6. Balloonhead
7. Eat My Brains
8. Helmet and Gloves
9. Victory
10. Wild
11. Our Country