Op het moment dat je dit leest, heeft het Hongaarse Superbutt er drie concerten in Nederland opzitten. Deze shows stonden in het teken van het derde album van Superbutt dat op het einde van 2007 het daglicht aanschouwde. Zelf geven ze aan beïnvloed te zijn door Primus en System Of A Down en ik kan dat enkel bevestigen. De veelvuldige basriedeltjes verwijzen naar de geluiden die Primus bassist Les Claypool uit zijn instrument tovert, terwijl de vocale goochelarij, het spervuur aan korte riffjes en de refreinen aan het werk van SOAD refereren.

Deze heren opereren niet op hetzelfde niveau als hun grote voorbeelden, maar dit korte album mag er best zijn. De songs zijn goed afgewerkt en met het spelplezier en energiegehalte tijdens het opnameproces zat het hoorbaar ook goed. Er komen wel geen echte supersongs langs en zodoende is deze zwarte soep gewoon een degelijk maal. Maar absoluut geen haute cuisine.

Tracklist:
1. Broken Nose
2. Better Machine
3. Mother Goose
4. Wounds To Heal
5. Here And Now
6. Washaway
7. Johnny Bravo
8. Flipover
9. Cheer The Leash
10. Delusion Day