The Uprising Of Namwell is het derde en laatste deel van de trilogie die begon met het matige debuutalbum The Downfall Of Fire-Enmek in 2008 en drie jaar later een vervolg kreeg met het veel betere The Rise Of Meldral-Nok (strakke, clean geproduceerde orkestrale death metal). Om het land van geluk en harmonie te bereiken (Namwell), heeft hij zware beproevingen moeten doorstaan in het land van het lijden en de sterfelijken (Fire-Enmek) en het vervloekte land waar chaos en vuur heersen (Meldral-Nok).
De Franse groep laat met dit werkstuk een technisch verzorgde en ambitieuze indruk achter. De lange nummers zijn atmosferisch en gelaagd. Je kunt horen dat er veel aandacht is besteed aan de composities en de arrangementen. Zo is de elektronische beat in The Way Of The (Vae Solis) prima verwerkt en hetzelfde geldt voor de folkloristische percussie in The Awakening. In het epische, meer dan tien minuten durende The Gift toont het Keltische gezelschap zijn diversiteit middels technische riffs, fraaie harmonieën, geslaagde wendingen (onder andere van melancholische doom naar traditionele death) en de gepaste inzet van een echt koor.
Elk nummer heeft zijn eigen karakter binnen het verhaal, dat bij elkaar gehouden wordt met filmische verbindingen (koude wind, oorlogstaferelen met paarden, een ritueel, een gesproken passage). Zo is Nightly Vision wel iets voor Dissection-liefhebbers, belicht het agressieve The Dark Host juist de agressievere en groovy kant en verraadt het aanvankelijk dreigende The Way To The (Vae Solis) de voorliefde voor Septicflesh. Dat nummer bevat overigens een fraai, episch deel met bijdrage van een zangeres. Het epische komt ook terug in The Revenge Of Namwell dankzij de inzet van orkestraties.
Op vocaal gebied overheersen de net niet verstaanbare grunts. Ze zijn niet storend, maar ook niet onderscheidend. Ze passen binnen de atmosferische muziek. In The Awakening is ook folkzang te horen. In de bombastische afsluiter krijgen een zangeres en het koor veel ruimte, maar is er ook ruimte voor black. Lord Shades schiet met deze gefragmenteerde afsluiter van een kwartier een beetje zijn doel voorbij en dat is jammer, want elders kan de band de aandacht beter vasthouden.
Het eindoordeel is overwegend positief. Er gebeurt er van alles op deze release, die in eerste instantie vanwege de vele invloeden wat richtingloos aanvoelt, maar er keer op keer om vraagt opnieuw beluisterd te worden. De ideeën zijn zowel memorabel als geavanceerd. Het is knap hoe Lord Shades de verschillende secties soepel in elkaar laat overlopen en ook het concept steeds in ogenschouw houdt. Liefhebbers van vooruitstrevende death metal met een fantasy-concept halen hier een hele fijne release mee in huis.
Tracklist:
1. Beyond the Wall Of Sleep
2. Nightly Visions
3. The Dark Host
4. The Gift
5. The Wake To The (Vae Solis)
6. The Revenge Of Namwell
7. The Awakening
8. A New Dawn
.jpg){kind=small}
