Jullie waren te zien in De Wereld Draait Door, een van de best bekeken Nederlandse televisieprogramma’s. Hoe hebben jullie dit televisieoptreden ervaren?

Het was ons kortste optreden ooit. We schrokken nogal toen we hoorden dat bands gewoonlijk een minuut spelen, maar wij kregen gelukkig 90 seconden toebedeeld. Uiteindelijk hebben we die tijd gebruikt door veel verschillende aspecten van onze muziek te presenteren. Het drumgeluid was ontzettend hard in die kleine studio, het publiek werd echt weggeblazen! Maar iedereen was aan het glimlachen en klappen, dus men leek het wel te appreciëren.

Hebben jullie verder nog wat gespeeld, of bleef het bij die anderhalve minuut?

Tijdens de reclame speelden we Seek And Destroy, dat is online te bekijken.

Dan nu over naar de reden van ons gesprek: de dvd-release van Wagner Reloaded. Waarom kozen jullie juist Wagner als onderwerp voor jullie nieuwe composities?

Het plan voor dit project kwam niet van ons, maar van choreograaf Gregor Seyffert. Seyffert wilde iets speciaals doen vanwege het jubileum van Wagner. De MDR (Mitteldeutscher Rundfunk, WB) heeft een eigen zomerfestival en zocht een spektakel voor de opening. Wij waren dus deel van een groter project.

Zien jullie de muziek van Wagner als de klassieke equivalent van heavy metal? Ik vind het altijd zulke zware en epische muziek.

De muziek van Wagner heeft veel kracht, het klinkt erg massief en er zitten veel verschillende gevoelens in. Metal kan hetzelfde gevoel opwekken. Het metalgenre heeft echter zo veel aftakkingen dat ik mij niet aan een dergelijke uitspraak waag. De bombastische muziek van Manowar heeft bijvoorbeeld zeker Wagneriaanse invloeden, maar wij groeiden op met de thrash metal uit de jaren ’80 en ik zie geen enkel verband tussen de twee.

Hoe was het om te werken met een orkest, dansers en een koor?

Dat was een heel verfrissende en leerzame ervaring. Het vereiste vooral meer voorbereiding dan een normaal optreden van ons vieren. Omdat dit zo’n grote voorstelling met veel verschillende onderdelen was, moesten we echt superstrak spelen. Dansers, orkest, samples, ons cellospel: alles was perfect getimed. We hadden tijdens het optreden zelfs een metronoom in, dat hebben we anders nooit. Alles moest perfect gaan. Ook het stuk zelf was leuk om te spelen: componist Sven Helbik deelde iedereen gelijke en uitdagende delen muziek toe. Naast het musiceren moesten wij ook acteren. Wij vertolkten de vier mentoren in Wagner’s leven, de gidsen door zijn leven en speelden zo ook in het verhaal van de voorstelling.

Is er binnen zo’n georganiseerd project nog wel plaats voor chemie en plezier?

Ja hoor. We hebben enorm genoten van het werken aan dit project, iedereen was heel aardig. Tijdens de uitvoering hielp het dat wij afgezonderd speelden in een toren. Zo leek het al meer op een regulier optreden. Het was wel best eng, met zijn vieren op een tien meter hoge toren zonder hek!

Wie ontwierp alle rekwisieten en installaties die tijdens de voorstelling gebruikt werden?

Gregor kwam zelf met de ontwerpen. We willen nogmaals benadrukken dat dit echt zijn project was.

Zouden jullie nog eens zoiets groots willen doen?

We gaan Wagner Reloaded in ieder geval nog eens opvoeren, op het Wave Gothic Treffen in Leipzig. Het zou prachtig zijn om met deze productie te toeren en we zijn ook zeker de mogelijkheden daartoe aan het verkennen. Het zou wel veel problemen opleveren: zo moeten we bijvoorbeeld in een grote zaal spelen, een arena of iets dergelijks, waar het podium in het midden kan staan. Het helpt wel dat we geen honderd dansers mee hoeven te nemen: voor de grote massascènes zouden lokale dansers gebruikt kunnen worden, die in enkele dagen de choreografie leren.

Ik las ook iets over een diefstal, waardoor de show uitgesteld werd?

Het was eigenlijk de bedoeling om het stuk op te voeren. Er is echter ingebroken in de opslagruimte in Berlijn, waar de rekwisieten en installaties vernield werden. De politie heeft nog steeds geen enkele aanwijzing aangaande de daders, maar wij denken dat het sabotage geweest is, bijvoorbeeld door fervente liefhebbers van Wagner’s muziek. Waarom zou je zoiets anders doen?

Wat gaan de voor het volgende jaar aangekondigde ‘Apocalyptic Symphony’-shows inhouden?

We zullen enkele optredens doen met een 25 man tellend orkest. De orkestratie zal vooral uit blaasinstrumenten bestaan, zodat onze snaarinstrument extra goed uit de verf komen. Op Wacken Open Air gaan we het ook doen. We spelen dan overigens enkel eigen creaties, geen covers.

Doen jullie buiten Apocalyptica ook nog iets met jullie instrument?

We worden geregeld gevraagd voor gastbijdragen en spelen elk ook in andere orkesten. Ikzelf (Eicca, WB) speel drums in mijn zijproject, waarmee ik net een debuut heb uitgebracht. Met Cherry And The Vipers speel ik punky rock met wat proggy uitstapjes en in het Fins gezongen teksten. We treden veel op in Finland. Ja, we houden onszelf wel bezig! Afgelopen jaar hadden we wat tijd vrij genomen van Apocalyptica om rust te nemen en in die tijd schreef ik twee albums, waarvan Wagner Reloaded er dus een is, haha!

Jeetje! Hebben jullie ook nog wel interesses of hobby’s naast de muziek?

Zeker wel. We hebben allebei vakantiehuisjes in de natuur, we skiën graag, joggen om in vorm te blijven, tuinieren, motorrijden, varen met ons motorbootje…

Hoe houd je toeren interessant? Veel muzikanten die ik spreek klagen dat het vooral veel reizen en wachten is.

We vullen de dagen vaak met interviews en andere promotionele activiteiten. We spelen gemiddeld zes concerten per week als we op toer zijn. Tegenwoordig hebben we vanuit de toerbus wel meer toegang tot de buitenwereld dan in het verleden, middels Facebook en Skype kunnen we contact hebben met onze familie en zijn we even thuis.

Onze tijd is op. Is er nog iets wat jullie kwijt willen?

Like ons op Facebook, als je op de hoogte wilt blijven van onze ervaringen! Onze pagina wordt namelijk door onszelf bijgehouden en we posten veel leuke foto’s en verhalen van alles wat we meemaken ‘on the road’.