Gefeliciteerd met de nieuwe plaat, het heeft wel eventjes geduurd he?

Ja nou en of, twee nieuwe bandleden is natuurlijk niet niets en verder hebben we er gewoon echt de tijd voor genomen. Dat is natuurlijk het voordeel van Jochem (gitarist, red.) z'n studio. We hebben alle tijd van de wereld gehad.

Maar jullie zijn er goed in geslaagd om een geheel van de band te maken en die extra tijd die jullie er aan besteed hebben is duidelijk terug te horen.

Ja, dat vind ik zelf ook. Alle instrumenten hebben meer de ruimte gekregen en alles is veel meer uitgewerkt. Het is een veel doordachtere plaat geworden. Alles is veel gelaagder geworden ook waardoor ieder zijn eigen ding veel meer kan doen. Het is wat dat betreft wel een echte luisterplaat geworden.

Ook jouw drums zijn veel doordachter geworden. Het lijkt haast een melodie-instrument geworden in plaats van een ritme-instrument.

Hmm, dat weet ik niet zo. Misschien bedoel je gewoon wat ik al zei, dat er gewoon veel meer over nagedacht is. Veel meer in functie van de muziek ook. En in dat opzicht ja, is het minder rechttoe rechtaan. Het zijn veel verder uitgewerkte structuren geworden. En als je dat bedoelt ben ik het wel met je eens.

Vervolgens raak ik in gesprek met de nieuwe keyboardspeler Uri Dijk.

Hey, hoe is het met je en kan je wat vertellen over je achtergrond?

Ja het gaat heel goed hier. Ook ik ben natuurlijk hartstikke enthousiast over die nieuwe plaat. Over mijn achtergrond, nou ik heb een conservatoriumachtergrond op de toetsen en misschien dat sommige van jullie mij kennen van Ethereal. Vorig jaar wonnen we de Grote Prijs van Nederland.

Was het moeilijk om de partijen van de vorige toetsenman, Richard, te leren?

Nou, ik was er wel eventjes zoet mee ja. Dat was een flinke klus. Maar op een gegeven moment is het een bepaald soort modus waar je in zit. Dan gaat het eigenlijk als vanzelf.

Geldt dat ook voor het zelf schrijven van de muziek voor deze plaat?

Ja, dat werkt ook op die manier in het schrijven van de muziek. Het bedenken en spelen van die complexe structuren wordt een soort tweede natuur. Eigenlijk denk je er op een gegeven moment gewoon niet meer over na. Je bent niet meer bezig om alles helemaal uit te tellen en uit te werken, maar het is een soort van gevoel dat je ontwikkelt en als dat er eenmaal is dan gaat het eigenlijk soort van automatisch.

De heren waren natuurlijk al wel begonnen met de nieuwe plaat voordat jij erbij kwam. Heb je veel bijgedragen in de zin van het schrijven van muziek voor deze plaat?

Er lag al wel wat klaar. Maar dat was meer een skelet, een framework zogezegd. Maar meer ook niet, dus ik heb wel veel geschreven ja.

Is Dualism een conceptplaat?

Ja, alle songs draaien wel om die titel en daarmee het hele album eigenlijk wel.

Als ik je antwoord goed begrijp is het dan niet een van tevoren bedacht thema, maar is het eigenlijk gewoon zo gegroeid?

Ja, we hadden niet van tevoren zoiets van: oké, we gaan nu een plaat maken die volledig rondom dualismes draait. Maar het is een terugkerend thema in de nummers op deze plaat geworden. Veel teksten gaan over de tegenstrijdigheden die je in het leven tegenkomt.

Wie heeft eigenlijk het artwork gedaan?

Eric, de vorige zanger, heeft de hoes en de digipack ontworpen. Die vind ik echt vet geworden. Remko (de bassist, red.) heeft het boekje gemaakt.

Vervolgens spreek ik Eric Kalsbeek over het artwork

Hey wat tof dat je nog bij de band betrokken bent, hoe gaat het?

De band en ik zijn als vrienden uit elkaar gegaan en vandaar ook dat ik de hoes gedaan heb. Dat was ook gaaf om te doen al was het wel een hele klus.

Hoe is die samenwerking gegaan tussen jullie, had jij van tevoren een plan of heb je je laten inspireren door hun teksten?

Er lag nog geen concept op tafel, dus dat was even puzzelen. Dat hebben we voornamelijk samen gedaan: veel brainstormen met bier.

Het is niet wat je noemt een metalhoes geworden, dat past wel bij de huidige sound, hoe is dat gegaan?

Nee, dat was inderdaad een vereiste: geen cliché-metalhoes. Het moest wat anders worden, omdat Textures eigenlijk ook geen metalband is. Ze zijn veel meer dan dat.

En hoe zijn jullie bij dit ontwerp gekomen?

Na vele brainstorms en biersessies kwam het idee van de ruwe zee met de koorddanser tevoorschijn. O ja, en het moest iets Japans zijn. Daar ben ik toen mee aan de slag gegaan.

Vanwaar het Japanse?

Omdat de oude Japanse illustraties erg mooie kleuren hebben en stilistisch gewoon erg vet zijn.

Maar er is geen dieperliggende filosofische of marketingtechnische reden?

Nee, Japans omdat het kan. Japans omdat het mooi is.

Tot slot aan iedereen: bedankt voor jullie tijd, ik zie jullie weer bij de cd-releaseparty (23 oktober in de Mezz, Breda)

Jij ook bedankt. Tot dan!