Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

23-10-2020

Interview: Mangrove
Met Roland van der Horst
Door Kristof
Geplaatst in december 2006

Na drie studioalbums vond het Nederlandse progrockgezelschap Mangrove het tijd om eens een dubbel live album uit te brengen. Het resultaat is Coming Back To Live getiteld en luistert heerlijk weg in de late uurtjes van de dag. Halfdove metalfans die eens wat rustigere muziek willen aanhoren, moeten dit interview met gitarist/zanger Roland van der Horst maar eens doorlezen en daarna wat samples op de webstek van Mangrove beluisteren.

Mangrove

Kan je kort de geschiedenis van Mangrove eens schetsen, omdat jullie band voor het gros van onze lezers onbekend is.

Mangrove is ontstaan in 2001 en bestond in eerste instantie uit Eric Holdtman (zang), Pieter Drost (bas), Joost Hagemeijer (drums, backing vocals) en Roland van der Horst (gitaar, backing vocals). Eind 2001 is Chris Jonker de band komen versterken op toetsen. Toen de samenwerking met Eric begin 2002 is beëindigd hebben Roland (voornamelijk) en Joost de lead vocals overgenomen. Tot nu toe spelen we in deze bezetting.

Ik weet dat mangrove iets met de natuur te maken heeft. Wat is een mangrove juist en waarom de keuze voor deze bandnaam.

De mangrove is een boom die met zijn wortels half in het water staat en komt alleen voor in tropische gebieden tussen de 31ste breedtegraden en met een eb en vloed getij. Wij hebben deze naam om diverse redenen gekozen. Het is mooi om een bandnaam te hebben die een link heeft naar de natuurelementen. Wij laten dit terugkomen in ons CD artwork en soms in titels of teksten. De CD Touch Wood is daar een goed voorbeeld van. Je ziet daar in de naam en het artwork hout de hoofdrol spelen. Verder hadden we heel duidelijk de voorkeur voor een bandnaam die uit één woord bestaat.

Jullie brengen nu met Coming Back To Live een dubbel live album uit. Waarom op dit moment van de carrière een live registratie?

Mangrove - Coming Back To LiveMangrove staat bekend om zijn uitstekende live reputatie. Na drie studioalbums vonden wij de tijd rijp een livealbum uit te brengen. De geluidsopnamen van de CD presentatie van Facing The Sunset op 4 november 2005 waren erg goed gelukt en na een eerste snelle mix kwamen we snel tot de conclusie dat we daar een goede liveproductie van konden maken. Bovendien biedt deze CD een mooie dwarsdoorsnede van de eerste drie studioalbums.

Vind jij dat live CD’s een meerwaarde zijn voor jullie muzikaal bestaan of is het gewoon bedoeld als een hebbeding voor de fan?

Live CD’s hebben zeker een muzikale meerwaarde in het algemeen. Er zijn veel opnamen van bekende bands waar ik vele malen liever naar de liveuitvoeringen luister dan naar de studioversie. Ik noem Yessongs van Yes en USA van King Crimson. Dit geldt in mijn beleving niet voor de slechte kwaliteit bootlegopnamen. Die zou ik inderdaad betitelen als hebbeding voor de fan.

Voor Mangrove geldt dat wij vinden dat onze composities live nog beter tot hun recht komen door de extra sfeer en power. Door de aanwezigheid van publiek op de live cd wordt bovendien het gevoel versterkt dat je het concert herbeleeft en dat vind ik een groot verschil met een studio cd.

Welke herinneringen kleven er aan dit concert voor je vast?

Een geweldige sfeer, veel publiek, enorm veel power en een fantastische lichtshow. Tijdens en lange tijd na zo’n concert vliegt de adrenaline door je lijf en dat is een supergaaf gevoel! We hebben goed en intens met veel gevoel gespeeld. Als je dan na afloop nog allemaal lovende woorden krijgt voel ik me in de zevende hemel.

Waarom deze setlist?

De setlist van het optreden bestond uit ca 2,5 uur repertoire. Dat vonden we te lang om uit te brengen en zijn we gaan selecteren. Uiteindelijk kwamen we op het idee om op CD1 een selectie van nummers te zetten die we voor de pauze hebben gespeeld en op CD2 de nummers van na de pauze. We hebben gekozen voor de nummers die wij het beste vonden overkomen. There Must Be Another Way van het vorige album Facing The Sunset hebben we niet op CD2 gezet omdat we dan dit hele album zouden “weggeven” terwijl dit nog geen jaar uit is.

Zou een coverversie van een klassieker geen meerwaarde aan het album hebben gegeven of vinden jullie het spelen van covers overbodig?

Ja, dat vinden wij overbodig.

Ik heb jullie nog nooit live aan het werk gezien. Wat kan ik verwachten? Enige speciale projecties of iets anders opvallend?

Wat is tegenwoordig nog speciaal? Het goed overbrengen van onze muziek vinden wij het belangrijkste. Het zaalgeluid moet dus goed zijn. Verder wil het publiek natuurlijk ook wat zien en bieden wij niet alleen een lichtshow die naadloos op onze muziek aansluit maar ook spettert de energie en het spelplezier van het podium. Wij zijn niet zo gecharmeerd van “goedkope” effecten in de zin van projecties of diapresentaties die geen enkel verband met de muziek (compositie), tekst of de band te maken lijken te hebben. Dit kan erg amateuristisch overkomen. Wij streven naar samenhang in alles wat we doen. Ik zou zeggen kom 19 januari 2007 naar Gigant in Apeldoorn om ons live aan het werk te zien (support act Flamborough Head).

Kan je iets zeggen over jullie studioalbums? Ten eerste Massive Hollowness?

Dit mini(demo)album is in een oefenruimte in een kelder van een kazerne op 3 gelinkte harddiskrecorders opgenomen. We hebben in 1 dag alle instrumenten opgenomen en in een paar uurtjes de zang. Nadat Osama Bin Laden de wereld heeft doen schudden op zijn grondvesten mochten wij als burgers niet meer op het kazerneterrein! De mix is ook in één dag gedaan en eind van de middag moest nog snel Zone 1,2 en 3 aan elkaar worden geplakt want we hadden afgesproken ’s avonds met een barbecue de geboorte van ons eerste album te vieren......

Daarna kwam Touch Wood.

Ons eerste fullsize album. Voornamelijk opgenomen bij Pieter thuis. Pieter heeft een groot vrijstaand huis en had op de eerste verdieping een grote ruimte beschikbaar. Alles werd professioneler aangepakt en alle tracks zijn nu op de PC opgenomen zodat we tot het allerlaatste moment nog konden veranderen. We hebben gewoon overal meer aandacht aan besteed en dat kun je niet alleen horen maar ook zien dankzij het prachtige artwork van Jochem Nijs die dit vanaf deze CD voor Mangrove heeft verzorgd.

Tenslotte was er Facing The Sunset.

Dit album is opgenomen door Ron van der Schors die in het verleden opnames en producties voor Marathon heeft gedaan. We zijn weer professioneler te werk gegaan en hebben voor dit album veel geïnvesteerd in de huur van goede microfoons. We hebben er ook weer meer tijd voor genomen. Bas en drums bij Pieter thuis. Daarna Chris de toetsenpartijen thuis en Roland de gitaarpartijen thuis. Tenslotte de zangpartijen bij Roland thuis. Ron heeft veel tijd in de mix gestoken en heeft qua sound en productie het beste studioalbum tot nu toe geproduceerd voor Mangrove.

Mangrove

Wat betekent progrock voor jou?

Vernieuwende rock. Voor mij is het ultieme voorbeeld King Crimson. Deze band komt elke keer weer met zeer vernieuwende muziek sinds eind jaren 60 tot en met heden. Deze band is in alles progressief en dit blijkt niet alleen uit hun composities maar ook uit de gebruikte geluiden, instrumenten en speeltechniek. Ik ken geen band waarvan de elkaar opvolgende albums zó van elkaar verschillen. Ik vond het een megacompliment toen een Duitse recensent over Mangrove schreef dat hij ons echt progressief vond omdat onze albums zo verschillend waren in stijl en composities.

Er zijn muziekfans die zeggen “symfonische progrock is oubollige pretentieuze zeurmuziek”. Wat zou jij tegen dat soort ingestelde muziekfans zeggen?

Ik denk niets. Iedereen moet zelf weten wat hij of zij van bepaalde muziek vindt en smaken verschillen nu eenmaal. Jammer is het wel omdat door deze vooringenomenheid je wellicht muziek buiten de deur houdt die je misschien best mooi zou kunnen vinden. Of muziek tot een bepaalde stroming behoort, is voor mij geen voorwaarde om het goed te kunnen vinden of het categorisch te negeren. Het draait voor mij uiteindelijk maar om één ding en dat is de vraag of ik door de muziek echt geraakt wordt. Stromingen, indelingen en andere hokjes spelen dan geen enkele rol. Zelf probeer ik altijd zoveel mogelijk open te staan voor alle soorten muziek.

Kan je de huidige progrockscène in Nederland eens schetsen?

Ja, dat de spoeling van bands die echt goed meedraaien erg dun is. We richten ons ook niet alleen op Nederland, maar op Europa en de rest van de wereld. Dat we goed meedraaien op Europees niveau wordt regelmatig bevestigd in de lovende recensies die Mangrove tot nu toe krijgt . De wereld is erg ‘klein’ geworden sinds de vele mogelijkheden van het Internet. Wij hebben daar als onafhankelijke band veel baat bij. Op dit moment verkopen we onze cd’s o.a. in landen als Duitsland, Japan en Amerika. In Duitsland verkopen wij bijvoorbeeld meer cd’s dan in Nederland. Maar ook meer optredens in het buitenland sluiten we niet uit. Zo traden we eerder al op in Spirit of 66 in Verviers te België en in februari 2007 treden we op in Duitsland in Bergkeller te Reichenbach.

Wat prefereer je? Jaren ‘70, ‘80 of ‘90 progrock?

Jaren ‘70 progrock. De sfeer die veel muziek in die tijd ademt raakt mij het meest. Maar ook hier geldt dat het weer een beetje generaliseren is. Yessongs is één van mijn favorieten uit de jaren ’70 maar Power To Believe van King Crimson uit 2004 vind ik ook erg gaaf.

Ik las dat jullie ooit de progaward gewonnen hebben? Wat is dat juist voor prijs en welke bands hebben dit nog gewonnen?

Deze prijs is dit jaar voor het eerst uitgereikt door de IOpages, een toonaangevend magazine op het gebied van symfo/prog. We hebben deze prijs gekregen voor het in 2005 uitgebrachte album Facing The Sunset en de jury motiveerde de prijs door aan te geven dat met name de sterke composities en de sterke groei (op meerdere terreinen) van Mangrove doorslaggevend waren. Verder zijn er nog geen bands die deze prijs hebben gewonnen aangezien het de eerste keer betreft.

Laatste vraag. Omdat dit interview voor een metal e-zine is, wil ik graag weten of een van de bandleden iets met metal heeft?

Nee, niet echt. Hoewel Joost en Roland veel King Crimson draaien en dat heeft misschien nog wel de meeste metal raakvlakken. Pieter luistert ook graag naar wat steviger muziek zoals Joe Satriani, Steve Vai en Dream Theater. Of dat is te betitelen als metal laat ik graag aan jou over.

[ Terug naar de Interviews ]