Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

26-01-2021

Interview: Manticora
Met Mads Volf
Door Kristof
Geplaatst in september 2006

Manticora is een agressieve powermetalband uit Denemarken die al wat jaartjes aan de weg timmert. De nieuweling The Black Circus: Part I – Letters is het eerste deel van wederom een conceptalbum. Double bass-mishandelaar Mads Volf voorziet ons van wat meer informatie.

Manticora

Alles goed?

Ja. Ik voel me erg goed en de spirit in de band is beter als ooit.

Mooi om te horen. Waarom hebben jullie een conceptalbum gemaakt over een oud rondtrekkend circus? Misschien geïnspireerd op de Amerikaanse televisieserie Carnivàle?

Dat was een idee waar ik al een tijdje mee rondliep. Eigenlijk van voor we het vorige album hebben opgenomen. De inspiratie is gekomen toen ik het RPG spel Call of Cthulhu speelde en door het lezen van de boeken van H.P. Lovecraft. Carnivàle ken ik niet.

Geef eens een korte synopsis van de gebeurtenissen in Part 1: Letters?

Manticora - The Black Circus: Part I – LettersHet verhaal gaat dus over een kerel die in een circus gaat werken. Hij schrijft brieven aan een onbekende persoon, het kan dus een vriend zijn of een familielid, en wanneer het verhaal zich verder ontplooid, ontdekt hij dat er iets mis is. Maar hij kan niet vertellen wat. Hij begint wat rond te neuzen en ontdekt plots dat er rare dingen aan het gebeuren zijn. Op een dag ziet hij iets wat hij niet had moeten zien. Maar tot zijn verbazing vragen ze hem om mee te doen. En daar eindigt het eerste deel.

Is Part 2 al geschreven en kan je wat over het verhaal vertellen?

Part 2 is al volledig geschreven en deels opgenomen. Het zou rond mei 2007 moeten uitkomen. Ik vertel je er helemaal niets over, enkel dat het extreem duister en kwaadaardig zal zijn..hehehe.

Je hebt weer met producer Tommy Hansen gewerkt. Waarom voor dit nieuwe verhaal eens geen andere producer tewerkstellen?

Omdat hij het extreem goed heeft gedaan op 8 Deadly Sins en Hyperion wilden we niemand anders. We hebben Jacob Hansen ook voor drie albums gebruikt en het is altijd leuk om te werken met mensen die je kent. En met dit nieuwe grote project wilden we geen risico lopen en in een onzekere situatie terecht komen. Alles wordt makkelijker als je weet wat je krijgt. Ik denk ook niet dat we klaar zijn om iets nieuws te proberen.

De Japanners krijgen een bonus track en de Koreaanse medemens zelf twee. Heeft dat laatste een speciale reden?

De bonussongs zijn een live video van Private Hell dat we vorig jaar in Parijs opnamen en de andere is een instrumentaal nummer dat melodieën gebruikt van alle liedjes op het nieuwe album. Ik denk niet dat we een speciale relatie hebben met Korea, maar alle Aziatische releases bevatten altijd bonussongs. Ik ben er niet zeker van, maar ik denk dat de reden is dat de cd’s in Azië zeer duur zijn en als ze niet iets extra krijgen, het goedkoper voor hen is om cd’s te importeren vanuit Europa.

Omdat dit het eerste interview voor ons magazine is, lijkt het me leuk als je iets vertelt over al je vorige albums. We beginnen met het overweldigende debuut Roots Of Eternity dat door de duistere sfeer en ongekende agressie nog steeds mijn favoriet is.

Ik vind het nog altijd een geweldig album. Ten eerste omdat het ons debuut was en ten tweede omdat het een droom was dat we een cd hadden gemaakt die mensen konden beluisteren en kopen. Dat was een kick. Maar ik vind alle songs nog altijd goed.

Opvolger Darkness With Tales To Tell viel me daarna bar tegen. De arrangementen waren een beetje apart en de productie is erg matig. Ben jij eigenlijk blij met dat album?

Als een album? Neen. Maar ik vind de nummers individueel wel geslaagd. Het probleem was dat we in de tijd niet echt wisten wat we wilden en zodoende gingen de songs in allemaal verschillende richtingen. We hadden toen ook een nieuwe toetsenist en een nieuwe lead gitarist die ook meeschreven en de platenmaatschappij zette ons onder druk om snel iets uit te brengen. Dus we hebben toen twee oude nummers gebruikt om het album vol te krijgen. Het is een dus een raar album geworden. We spelen wel nog wat songs van dat album en Shadows with tales to tell is toch al een tijdje onze setsluiter.

Daarna kwam Hyperion. Een conceptalbum dat zowaar handelt over mijn favoriete boek aller tijden. Ben je compleet tevreden met hoe je het verhaal in muziek hebt omgezet?

Ja en neen. Ja, omdat we het goed hebben gedaan onder de omstandigheden. En neen, omdat we alle teksten moesten herschrijven wegens copywright problemen. Alle namen en plaatsen moesten aangepast worden.

Heeft auteur Dan Simmons jullie album ooit gehoord?

Hij moet het wel weten. Het is verschillende keren vermeld op zijn forum en ik geloof dat onze zanger hem een kopie heeft toegezonden. Maar dat weet ik niet volledig zeker.

Het zou me ook leuk lijken als Endymion van Simmons zou worden omgezet in muziek.

Ik weet het niet. Ik vind dat we dan eerst het tweede boek getiteld The Fall Of Hyperion moeten behandelen. Maar zeker niet zonder de zegening van Dan Simmons.

En na Hyperion kwam 8 Deadly Sins. Een erg spontaan klinkend album. Was het moeilijk om te maken?

Neen. We hadden toen veel ideeën en we hebben veel tijd gestoken in de teksten. Ik kan me geen specifieke problemen herinneren dus ik denk dat er ook geen waren. Trouwens, toen we het album aan het schrijven waren, was het zeker niet de bedoeling dat het een conceptalbum zou worden. Maar nadat we drie songs hadden geschreven voor een predemo zijn we van mening veranderd.

Manticora

Ik las dat jullie op de hort gaan met Andromeda. Komen jullie langs in de Benelux?

Neen. Sorry. Niet deze keer. De tour komt enkel langs in Duitsland, Frankrijk en Denemarken. Een Manticora show is knallen van beginnen tot einde. Iedereen doet zijn best om iedereen te vermaken. We willen altijd dat onze optredens één groot feest zijn. Ook al is onze muziek soms ietwat donker. We staan niet op het podium met een kwaad gezicht want wij willen ook gewoon plezier maken en muziek spelen. We spelen meestal veel songs van het album dat net uit is, maar we proberen ook wat te spelen van onze oude albums.

Wat is jou hoogtepunt in de Manticora geschiedenis? En het dieptepunt?

Het beste was zonder twijfel de tour met Angra. Dat was een tweede droom die uitkwam. Optreden en openen voor een band waar je al fan bent vanaf hun eerste album is gewoon geweldig. Samen in een coole bus en alles betaald en dat twee weken lang. Het kan eigenlijk niet beter. Ik ben niet goed in slechte dingen te onthouden, maar wat ik me wel herinner is het opnameproces van ons debuut. Toen we net klaar waren met opnemen en klaar waren om te mixen, begaf het studiomateriaal het en werden delen van onze opnames gewist. Dat was een verdomde nachtmerrie.

Heb jij zelf ook nog goede muziek gehoord dit jaar?

Het nieuwe Loch Vostoch album is geweldig en ook het nieuwe album van Beyond Twilight is cool.

Laatste vraag. Vertel eens iets over Manticora dat niemand weet. Kwestie van ook eens een primeur te hebben.

Ik weet niet direct een verhaal dat niemand weet. Maar ik kan je wel iets vertellen dat maar zeven mensen weten. We waren in 2003 op mini-tour met Platitude als support band. In het midden van de tour speelden we in München. Eerst moesten we een eeuwigheid wachten voor we iemand vonden die ons in de zaal kon binnenlaten. Daarna hebben we al onze zooi uitgeladen, deden de soundcheck, aten en dronken wat bier. Toen kwamen we tot de conclusie dat de posters die overal hadden moeten hangen ter reclame van het concert, maar net aangekomen waren. Het resultaat was dat er exact zeven mensen op de show afkwamen. Maar ach, we hebben toch gespeeld.

[ Terug naar de Interviews ]