Ik ga nu een beetje beginnen zeuren. Mensen die daar niet tegen kunnen, surfen maar naar de webstek van Jan Smit. Het tweede deel van The Black Circus van het Deense Manticora boeit maar matig. Was het eerste deel nog goed beluisterbaar, zo is de tweede aflevering even aantrekkelijk als een herhaling van E.R. Niet dat de heren plots geen goede power metal songs kunnen schrijven, dat de productie minder is of dat ze plots hun instrumenten niet meer kunnen beheersen.

Wat is dan wel het probleem? Dat dit exact hetzelfde klinkt als het eerste deel. De riffs, de refreinen, de thema’s en de teksten. Nu ben ik wel net slim genoeg om te begrijpen dat de twee albums een concept vormen, maar de consument en fan moet wel weer 15 euro neer tellen voor het nieuwe Manticora album. Dat dan ook, inclusief alle tussenstukjes, toch maar veertig minuten duurt. Waarom hebben ze de twee delen niet gewoon op één geluidsdrager geplaatst?

Ik ga maar stoppen met zeuren voor ik me weer teveel opwind. Manticora blijft een leuke band en dit is ook geen baggeralbum, maar ze moeten nu toch gaan oppassen voor ze al mijn krediet verspillen. Voor meer informatie over dit concept, de geschiedenis en de stijlomschrijving van deze band verwijs ik graag naar de recensie van The Black Circus: Part I – Letters.

Tracklist:
1. Entrance
2. Beauty Will Fade
3. Gypsies' Dance Part 2
4. Intuneric V
5. Haita Di Lupi
6. When The Soulreapers Cry
7. Intuneric VI
8. All That Remain
9. Intuneric VII
10. Of Madness In Its Purity