De avond begint met twee supportacts. Malvada mag het spits afbijten. De vier Braziliaanse dames brengen rechttoe-rechtaan hardrock. De afwisseling tussen Engels en Portugees geeft kleur, maar echt enthousiast word je er niet van. De poses en inzet zijn goed, maar de dames moeten vooral veel vlieguren maken en beduidend betere songs schrijven.

Daarna is het de beurt aan Rook Road. De classic heavy rock met het prominente Hammondorgel ademt een duidelijke Uriah Heep- en Magnumsfeer. Strak gespeeld, degelijk gezongen, maar zonder echte uitschieters. Het publiek wacht hoorbaar op waar het werkelijk voor gekomen is.

Na een korte ombouwpauze is het zover. Zodra Herr Schenker met bontmuts en zonder jarenzeventigpruik op de eerste noten van Natural Thing inzet, verandert de sfeer. Dit is een feest van herkenning. Hier komen de “oudere jongeren” voor die deze nummers in hun jeugd grijs draaiden. Het geluid is krachtig, helder en bovenal gedreven. Only You Can Rock Me, Hot 'n' Ready en Doctor Doctor completeren het blok tot aan de bassolo van Barend Courbois. Wat heeft hij het naar zijn zin in de band van zijn held Michael Schenker. Hij straalt van plezier en laat met zijn spel meteen horen waarom hij in de band zit.

De setlist is vergelijkbaar met die van de vorige tour. Dat was ook zo in januari, toen Michael Schenker in de beroemde Budokan-hal in Tokio een livealbum heeft opgenomen. Vreemd genoeg met een totaal andere band dan waar hij normaal mee toert. Het album verschijnt vast later dit jaar. Naast Barend Courbois bestaat de begeleidingsband uit Steve Mann (keyboard/gitaar) en Bodo Schopf (drums). Op zang is het altijd afwachten. Dit keer geen Erik Grönwall, maar de ervaren Roberto Dimitri Liapakis (onder andere Steel Prophet, Mystic Prophecy en Devil's Train). Zijn stem wijkt meer af van het unieke stemgeluid van Phil Mogg, maar hij brengt de nummers vol overtuiging en met respect voor het origineel.

Schenker zelf oogt opvallend vrolijk. Met zijn karakteristieke Flying V laat hij horen waarom hij zo'n enorme invloed heeft gehad op generaties gitaristen. Elke solo is melodieus, trefzeker en vol gevoel. Geen overbodige franje, geen egotripperij, maar gewoon pure klasse. Het concert galoppeert door zonder veel praatjes. Een drumsolo en een gezamenlijke drum-/bassolo zorgen voor een korte adempauze. Zelf had ik in plaats daarvan liever Out In The Streets gehoord. In elk nummer laat een uiterst vrolijke Schenker horen hoe goed hij nog steeds is en waarom hij zoveel gitaristen heeft beïnvloed.

Schenker viert niet alleen zijn verleden. Hij laat horen dat deze songs anno nu nog altijd overeind staan als een huis. Na Too Hot To Handle is het klaar. Geen moeilijk gedoe met toegiften. Nagenietend van een heerlijk concert gaan de bezoekers naar huis. Graag nog een keer!

Setlist Michael Schenker:
1. Natural Thing
2. Only You Can Rock Me
3. Hot 'n' Ready
4. Doctor Doctor
5. Bas Solo
6. Mother Mary
7. I'm A Loser
8. This Kid's
9. Lights Out
10. Drum Solo
11. Lipstick Traces
12. Love To Love
13. Let It Roll
14. Can You Roll Her
15. Reasons Love
16. Bas En Drum Solo
17. Rock Bottom

Toegift:
18. Shoot Shoot
19. Too Hot To Handle

Meer foto's vind je op onze Facebook-pagina!