De avond mag met recht een shockrockcircus genoemd worden. Het publiek juicht zodra de inmiddels 68-jarige Alice Cooper en band het podium betreden, dat vol staat met morbide attributen. De markante verschijning van Alice Cooper met zijn donkere make-up, kenmerkende kleding en dito theatrale bewegingen zet meteen de sfeer voor de rest van de avond. Alice Cooper is een showman pur sang en weet met gemak het publiek op zijn hand te krijgen en mee te slepen in zijn komische nachtmerrie van stevige rock en duistere fantasie. Hij krijgt daarbij hulp van een groep degelijke muzikanten waarvan met name gitariste Nita Strauss de show steelt. Dat Alice Cooper inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd heeft overschreden, zou je hem niet aanzien. Hij klinkt nog altijd hetzelfde en hij oogt nog vitaal, ook in zijn diverse reïncarnaties als ondode, psychiatrisch patiënt, gestoorde wetenschapper, presidentskandidaat en Frankenalice.

Het is een bonte act die de muziek voornamelijk opleukt, want hoewel de show het extra mooi maakt met vuurwerk, attributen en acts, draait het toch om de nummers waarvan sommige al veertig jaar lang weten te overtuigen. Het latere werk van Alice Cooper is ondervertegenwoordigd in de set. Het zegt genoeg dat de megahit Poison, die inmiddels ook al ruim vijfentwintig jaar oud is, tot een van de meest recente nummers behoort die ten gehore worden gebracht. Niet dat dat dat afbreuk doet aan de show. Het oude werk klinkt nog altijd fris en in een modern, iets harder jasje kun je er nog altijd geen genoeg van krijgen.

Vrijwel alle klassiekers worden uit volle borst meegezongen. Natuurlijk zijn er uitschieters als No More Mr. Nice Guy en Feed My Frankenstein die extra hard worden meegebruld, laat staan het al eerder genoemde Poison waarbij velen zich weer even in de jaren tachtig gewaand zullen hebben. Dat de muziek van Cooper tijdloos is, blijkt wel uit de enorme diversiteit aan leeftijd van de aanwezigen.

Niet alleen de hits zijn tijdloos, datzelfde geldt voor de acts van Coopers shockrockcircus. De guillotine-act is inmiddels welbekend, maar kan nog altijd op gejuich rekenen, evenals de figuranten, slingers, confetti, ballonnen en de enorme Frankensteinpop die het toneel betreedt. Het knappe aan de show is dat alle horrorelementen in dienst staan van de muziek. Het is de kers op de taart die een goed rockoptreden maakt tot een fantastische avond. Het gaat er zelfs zo heftig aan toe, dat de rook die vrijkomt bij het vuurwerk van Cooper en ook buiten de 013 te zien is, ervoor zorgt dat de brandweer een kijkje komt nemen. Het publiek krijgt daar echter weinig van mee.

Vreemde eend in de bijt zijn de covers die Alice Cooper ten gehore brengt. Het is een mooi gebaar om een ode aan Keith Moon, Jimi Hendrix, David Bowie en Lemmy Kilmister te brengen, maar tegelijkertijd heeft het ook iets bevreemdends om een artiest covers te zien zingen, terwijl hij zelf zo ontzettend veel materiaal heeft. Desalniettemin kan ik me er niet op betrappen echt songs gemist te hebben in de set. Bovendien heeft het wel wat om zo’n ruige versie van Suffragette City te horen en van Ace Of Spades krijgt niemand genoeg. Na een bonte avond met het pompeuze, doch overweldigende Halo Of Flies, het gevoelige Only Women Bleed en nog een rits klassiekers waar je u tegen zegt, met als slot een gevecht tussen twee presidentskandidaten tijdens Elected, kun je niet anders dan concluderen dat Alice Cooper nog altijd springlevend is en als geen ander weet hoe een memorabele rockshow zijn moet.

Setlist:
1. The Black Widow
2. No More Mr. Nice Guy
3. Under My Wheels
4. Public Animal #9
5. Billion Dollar Babies
6. Long Way To Go
7. Woman Of Mass Distraction
8. Poison
9. Halo Of Flies
10. Feed My Frankenstein
11. Cold Ethyl
12. Only Women Bleed
13. Guilty
14. Ballad Of Dwight Fry
15. Killer
16. I Love The Dead
17. Under The Bed
18. Pinball Wizard (The Who cover)
19. Fire (Jimi Hendrix cover)
20. Suffragette City (David Bowie cover)
21. Ace Of Spades (Motörhead cover)
22. I’m Eighteen
23. School’s Out (inclusief Another Brick In The Wall)
24. Elected

Meer foto's vind je op onze Facebook-pagina.