Op dinsdag 17 november ontwikkelt zich een rij voor 013 in Tilburg van jongere, maar toch ook vooral metalfans die er al heel wat jaren van trouwe metaldienst op hebben zitten. Judas Priest geeft een eenmalig concert in Nederland, en het is voorlopig de laatste keer. Door de strengere toegangscontroles in verband met de aanslagen in Parijs, duurt het iets langer om de compleet vernieuwde rockkathedraal 013 te kunnen betreden.

De grote zaal vult zich gestaag met mensen die Judas Priest voor de voorlopig laatste keer willen aanschouwen. Hoewel de meeste bandleden de pensioengerechtigde leeftijd inmiddels naderen of zijn gepasseerd, weten zij niet van ophouden. Afgelopen zomer vulde Judas Priest Tivoli in Utrecht. Ondanks dat dat concert nog fris in het geheugen zit, is de 013 goed gevuld met enkele duizenden enthousiastelingen.

De kou en regen van het wachten zijn snel vergeten wanneer Judas Priest even na half negen aftrapt met Dragonaut van hun meest recente album Redeemer Of Souls. Dit stevige nummer werkt perfect als opener en is een mooi begin van een aardige set die voornamelijk bestaat uit klassiekers. Gelukkig is het een andere set dan die in Utrecht, hoewel de grootste hits natuurlijk niet mogen ontbreken. Na Dragonaut is het dan ook tijd voor Metal Gods en hoewel iedereen dit nummer wel zal kunnen dromen, leveren die eerste keiharde gitaaraanslagen altijd weer kippenvel op. Datzelfde geldt voor het weergaloze Desert Plains en het iconische Victim Of Changes.

De eerste paar songs beuken er in sneltreinvaart in. Rob Halford is goed bij stem, en hoewel hij vaak partijen lager zingt, ontsiert dit de nummers niet. Zijn hoge krijsen mogen er ook nog zijn. Minpunt is echter wel dat hij veelvuldig van het podium verdwijnt, want de overige bandleden zijn vrij statisch. Wanneer Halford dan ook nog eens af en toe vanachter de coulissen zingt, voelt dit toch wel als een gemis. De modeshow van uitbundige metaljacks die Halford toont, en waar hij ogenschijnlijk het podium voor verlaat, kan daar weinig aan veranderen. Een klein minpunt, dat de pret echter niet mag drukken.

Na die knallende openers zit er een kleine dip in de set met wat flauwe en soms ook slordige uitvoeringen van Halls Of Valhalla, The Rage en zelfs een wat magere versie van publieksfavoriet Turbo Lover. Tilburg vormt de aftrap voor de Europese najaarstour en Halford klaagt na Turbo Lover over een jetlag. Wellicht dat daar dan ook de grondslag ligt voor deze kleine inzinking. Gelukkig herpakt de band zich snel met een venijnige tweede helft.

Het nieuwe Redeemer Of Souls past perfect voor het altijd mooie Beyond The Realms Of Death en een werkelijk weergaloze versie van Screaming For Vengeance. Helaas luidt daarna Breaking The Law het slotakkoord in met achtereenvolgens Hell Bent For Leather, Electric Eye, You’ve Got Another Thing Comin’, Painkiller en natuurlijk Living After Midnight.

Ondanks genoemde minpunten is het wederom een mooi avondje Priest. Iedere keer weer bewijst de groep hoe tijdloos hun muziek is en dat de heren, ondanks de leeftijd, nog altijd schijnbaar moeiteloos weten te overtuigen. Rob Halford belooft dat de groep nog terugkomt voor een volgende show. Na een avond als deze, kunnen we dat alleen maar hopen: You’ve got another thing comin’!

Setlist:
1. Dragonaut
2. Metal Gods
3. Desert Plains
4. Victim of Changes
5. Halls of Valhalla
6. The Rage
7. Turbo Lover
8. Redeemer of Souls
9. Beyond the Realms of Death
11. Screaming for Vengeance
12. Breaking the Law
13. Hell Bent for Leather

1e toegift:
14. The Hellion
15. Electric Eye
16. You've Got Another Thing Comin'

2e toegift:
17. Painkiller
18. Living After Midnight

Meer foto's zijn te vinden op onze Facebook pagina.