Een handvol bezoekers aanschouwt openingsband Sepiroth, die tegen vier uur (het is een matinee) het spits mag afbijten. Het is bijna niet voor te stellen dat dit gezelschap – weliswaar met een korte break in 2009 – al meer dan tien jaar bestaat. De death metal van Sepiroth klinkt namelijk enorm afgezaagd en middelmatig. Ook qua podiumuitstraling valt er niets te beleven. De bandleden staan er als een stel pilaren bij. Tel daarbij op dat zanger Ben de Graaff over een nogal flauwe strot beschikt en het mag duidelijk zijn dat Sepiroth een slaapverwekkende aangelegenheid is.

Met Obtruncation staat er nog een lokale band op het programma die zich aan het publiek mag voorstellen. Ook deze band heeft al een lange voorgeschiedenis. Debuutalbum The Callous Concept verscheen zelfs al in 1997. Vorig jaar verscheen met Abode Of The Departed Souls eindelijk een opvolger. De muziek van Obtruncation is een stuk technischer dan de lauwe prak van Sepiroth. Er gebeurt veel meer in de nummers en ook de grunts zijn van een beter niveau. Toch zal ook deze band maar weinig zieltjes hebben gewonnen. Hoewel technisch, ontbreekt het ook Obtruncation aan de klasse om die techniek om te zetten in nummers die blijven hangen. Het slechte geluid (de drums klinken als een koekblik, waardoor vervelende associaties met St. Anger zich onbewust opdringen) en de eveneens nogal statische podiumpresentatie helpen ook niet mee.

Het lijkt dan ook een lange middag te worden, maar gelukkig blijkt Neocaesar van een ander kaliber te zijn. Er straalt in ieder geval energie en enthousiasme van de bandleden af. Hoewel Neocaesar op papier een nieuwe band is, zullen genreliefhebbers de leden kennen van Sinister. Het is dan ook niet verwonderlijk dat liefhebbers van die band ook genoeg van hun gading zullen vinden bij Neocaesar. Het optreden in de Baroeg is pas een van de eerste shows van het gezelschap, maar daar valt vanmiddag niets van te merken. We zien een goed geoliede machine aan het werk. Daarbij beschikt frontman Mike van Mastrigt over een bijzonder vette, bulderende grunt. Ook het geluid is zeer behoorlijk, waardoor het bij Neocaesar voor het eerst behoorlijk druk bij het podium wordt. Het optreden maakt mij dan ook benieuwd naar het op handen zijnde debuutalbum van dit gezelschap.

De enige band die echter écht orde op zaken stelt, is Krisiun. Deze drie veteranen draaien al meer dan twintig jaar mee, maar vertonen nog geen enkel teken van zwakte. Het verschil in niveau is eigenlijk ontluisterend, want Krisiun veegt de vloer aan met de ‘concurrentie’. Het geluid staat vanaf de eerste tel als een huis. Over het enthousiasme en de technische capaciteiten van Krisiun hoeft nooit enige twijfel te bestaan. Of de band nu voor duizenden mensen op een festival speelt, of in een derderangs kippenhok voor een handvol bezoekers: deze drie broers geven altijd 100% en stralen oprechte dankbaarheid uit voor iedere fan die de moeite heeft genomen om de band live te komen bekijken. Die dankbaarheid roept soms zelfs een beetje plaatsvervangende schaamte op, want gezien de status en capaciteiten van deze band heeft Krisiun het recht verworven om wel wat arroganter te mogen zijn.

Ook vanavond is de band één en al enthousiasme. Het maakt niet uit of Krisiun relatief nieuwer materiaal als Combustion Inferno, Vicious Wrath of The Will To Potency ten gehore brengt, of teruggrijpt op het oudere werk (Vengeance Revelation van Apocalyptic Revelations, Ravager van Conquerors Of Armageddon): het resultaat is steeds even verpulverend. Ook de nummers van het gloednieuwe Forged In Fury (zo komen Ways Of Barbarism en Scars Of The Hatred voorbij) sluiten naadloos aan bij de kwaliteit van het overige materiaal. Krisiun is een griezelig perfect uitgevoerd precisiebombardement dat ook deze vroege avond zijn doel niet mist. Het retestrakke gitaarspel, het bijna onmenselijke drumwerk en de technische, imponerende baspartijen zorgen ervoor dat de Brazilianen traditioneel overdonderend klinken. Wat een bazen! Het is vanavond de laatste dag in de Europese tour van Krisiun, maar van vermoeidheid lijkt geen enkele sprake. Als de band na luidkeels geroep terugkeert voor een toegift, wordt met het oernummer Black Force Domain het laatste fundament onder de Baroeg weggeslagen. Een rokende puinhoop blijft achter. Een masterclass in death metal.

Setlist Krisiun:
1. Ominous
2. Combustion Inferno
3. The Will To Potency
4. Vicious Wrath
5. Vengeance's Revelation
6. Descending Abomination
7. Ways of Barbarism
8. Ravager
9. Scars Of The Hatred
10. Drum Solo
11. Blood Of Lions

Toegift:
12. Black Force Domain