De Zweedse black metalband Marduk is vaak genoeg in ons land te zien, maar welkom zijn ze altijd, zo blijkt maar weer in een gezellig gevulde Baroeg op deze donderdagavond in oktober. Zeker als ze net een prima nieuw album, getiteld Serpent Sermon, uitgebracht hebben en ook nog eens een klasseband als Immolation meenemen op toer!
Vanwege de reis naar Rotterdam is het drietal voorprogramma’s me helaas ontschoten, waarvoor mijn excuses.
Een vrij technische death metal band op toer met Marduk? Het zou een rare combinatie kunnen zijn, ware het niet dat Immolation naast bruutheid ook een pikzwarte sfeer in pacht heeft. Zo sluit het viertal goed aan op de black metal van de headliner. De sinds 1988 actieve New Yorkers vormen een wat soberder liveband dan generatiegenoten als Suffocation of Cannibal Corpse. In plaats van gelijk het publiek omver te blazen spreidt Immolation een zwarte deken uit over de Baroeg, wordt je vanaf de eerste tonen van de macthige opener Close To A World Below bij de keel gegrepen en gedurende de 50 minuten speeltijd niet meer los gelaten. Immolation speelt vanavond een geweldige setlist met het beste van elk album wat de band te bieden heeft. Zo horen we Swarm of Terrot, Into Everlasting Fire, Majesty And Decay, Unholy Cult en het van de gratis downloadbare EP Providence afkomstige What They Bring. Dit alles bovendien met een fantastisch geluid: de zompige riffs, dissonante tonen, norse grunts van zanger/bassist Ross Dolan en onverwachte blastuitspattingen die de muziek van Immolation zo bijzonder maken ten opzichte van andere death metalbands komen op het podium perfect tot hun recht. Persoonlijk hoogtepunt van de set is vanavond Father, You’re Not A Father: deze monstertrack klinkt vanavond als een stormram! Zelfs als de met zijn gebruikelijke enthousiasme spelende gitarist Robert Vigna tijdens de climax van Under The Supreme wegens een technisch mankement het podium moet verlaten, kan het optreden niet meer stuk. Met de titeltrack van debuut-cd Dawn Of Possession als slot en een zweetrivier uit Dolan’s haargordijn laat de band de Baroeg achter, hongerend naar het voor 2013 aangekondigde studio-album.
Ja, met een perfect optreden van Immolation is de avond al geslaagd. Maar Marduk doet daar nog even een schepje bovenop. De Zweedse satanszonen zijn vanavond op oorlogspad en zetten de versnelling nog een tandje hoger ten opzichte van hun gewoonlijke optredens. Het publiek wordt werkelijk geen moment rust gegund. Want al gaat Marduk op de laatste cd’s wat onorthodoxer te werk dan vroeger: razendsnelle en hondsbrutale black metal vormt nog steeds de kern van de muziek. Je merkt ook het averechtse effect van het onafgebroken zo snel spelen: wanneer het wat tamme Temple Of Decay ten gehore wordt gebracht verslapt de aandacht in het publiek.
Zanger Mortuus doet er echter alles aan om de luisteraars bij de les te houden. Hij blijft het publiek maar opjutten. Aan zijn illustere voorganger Legion wil ik niet te veel woorden vuil maken: dit is namelijk de tijd van Mortuus. Hoewel hij minder varieert met zijn stem dan op de recente cd’s, klinkt hij ook op het podium alsof hij met de inhoud van een rioolbuis gorgelt. Temidden van de muzikale slachting en een mantel van rook verandert deze man in een demon. Marduk zou zich geen indrukwekkender frontman kunnen wensen.
Bij een band met zo’n uitgebreide en gevarieerde discografie als Marduk mist iedereen natuurlijk wel een persoonlijke favoriet op een avond als deze. Zo had ik graag oudjes Burn My Coffin en Materialized In Stone gehoord. Maar over het gebodene, dat van oud (The Black Tormentor Of Satan, On Darkened Wings, Slay The Nazarene) naar recenter werk als Throne Of Rats, The Levelling Dust en Nowhere, No-one, Nothing en uiteraard nieuwe nummers van Serpent Sermon gaat hoor je ook niemand klagen! Sterker nog, het meeste publiek lijkt zich helemaal in het optreden te verliezen en de Baroeg veranderd een uur lang in een kluwen headbangende bollen haar. Ook Baptism By Fire (met geweldig stuk leadgitaar!) en lijflied Panzer Division Marduk van het gelijknamige album worden niet vergeten.
Hoewel het publiek het hele concert lang beschimpt wordt door de nukkige Mortuus omdat het niet hard genoeg juicht of niet snel genoeg headbangt, heeft het publiek vanavond kennelijk toch iets goed gedaan. Want na de reguliere set, die eindigt met het nieuwe Souls For Belial, keert Marduk onverwachts terug voor een toegift! Met With Satan And Victorious Weapons en Wolves wordt deze muzikale fusillade met een passende knal geëindigd en kunnen we nog een laatste keer uit onze plaat gaan. Wat een intensiteit! Lang geleden dat ik echt even bij moest komen van een concert. De Panzer Division heeft weer toegeslagen!
