Een concert van Helloween trekt in Nederland nog altijd veel volk. Bij de Effenaar aangekomen stond er al vrij vroeg een lange rij voor de deur. De zaal was niet uitverkocht, wel was het een gezellige drukte. Opener Trick Or Treat bracht de sfeer er al goed in. Geen wonder, de band klinkt precies als Helloween! Ze hadden duidelijk de tijd van hun leven. Openen voor hun helden is dan ook niet niks. De band had vroeger namelijk eens een livealbum vol met Helloween-covers opgenomen. Leuke show, maar de roze gitaren, rare verkleedpartijen en soms stomme pasjes maakten het half uurtje net te melig.

Gelukkig was het daarna tijd voor echte professionals. Stratovarius is eigenlijk net zo'n bekende naam als Helloween. Daarom zijn ze mee als special guest en vermaakten ze het publiek een uur lang. Kort gezegd was het een degelijk optreden. Timo Kotipelti brengt het lijstje favorieten (Black Diamond, Hunting High And Low, etc.) vol overgave en doet moeite om de hoge noten te halen, wat soms gedeeltelijk lukt. De band heeft allang niet meer oerlid Timo Tolkki binnen de gelederen, maar gitarist Matias Kupiainen doet het goed. Jörg Michael moest helaas verstek laten gaan vanwege een behandeling aan kanker. Een vervanger trad aan, waardoor er nu een band stond waarvan iedereen de eerste albums niet eens heeft meegemaakt en drie van de vijf redden het niet eens tot halverwege het millennium.

Het was alweer bijna drie jaar geleden dat Helloween in Nederland was ten tijde van de promotie van Gambling With The Devil. Nu had men weer een nieuwe cd om mee te pronken en er werd geopend met de single Are You Metal? van 7 Sinners. Een klassieker in wording, aldus het publiek. Het is lang geleden dat een nieuw nummer met zoveel overgave meegezongen werd. Er kon zelfs zo vroeg in de show al een meezing-gedeelte ingelast worden. Daarna ging men meteen door met Keeper-succesnummers Eagle Fly Free en March Of Time. Een ijzersterke opening en meteen de garantie dat de show al niet meer stuk kon bij het publiek.

Vrij vroeg volgde al de gitaarsolo van Sasha Gernster, vandaag gekleed in maf zeemanspakje of zo. Dit ging over in wederom een nieuw nummer. Where The Sinners Go kwam live ook erg goed over. Later volgde ook nog eens World Of Fantasy. Prima keuzes, maar liever hoorde ik Who Is Mr Madman of Raise The Noise. Wat wel erg lekker was, was dat Steel Tormentor weer eens van stal werd gehaald. Helemaal feest was I'm Alive, naar mijn weten nooit meer gespeeld sinds de Keeper-dagen. Ook werd aandacht besteed aan Better Than Raw middels het groovende Handful Of Pain, het enige moment waarbij het publiek toch een beetje achter de oren krabde.

Het concert kwam aan zijn einde met de plat gespeelde nummers I Want Out, Future World en Dr. Stein. De eerste twee hadden beide lange meezing-gedeeltjes, eentje te veel. Maar Andi Deris hield de sfeer er van begin tot eind goed in, dus storend was het zeker niet. Daar komt bij dat Ride The Sky ook weer eens sinds lange tijd gespeeld werd. Dus al met al weinig tot geen reden tot klagen. De set duurde uiteindelijk een uur en drie kwartier. De band was op dreef, had er veel zin in en het spelplezier werkte aanstekelijk. Een typisch Helloween-concert dus en geslaagde avond.