Officieel stond Circle II Circle ook op het programma. Bij aankomst bleek dat de band niet was komen opdagen vanwege logistieke redenen (van persoonlijke aard???). Boze tongen beweren echter dat de band van ex-Savatage zanger Zak Stevens geen zin had om op te treden in Zwolle. Ze hebben al hun eigen shows in Kerkrade en Dordrecht, vorig jaar waren ze juist headliner in Hedon... Genoeg redenen dus om er inderdaad geen zin in te hebben. Nou ja, in ieder geval was de zaal zo vriendelijk om gekochte kaarten terug te nemen en werd de toegangsprijs met maar liefst twee euro verlaagd.
Geen Circle II Circle dus, maar wel rockchick Marya Roxx. Dit 24-jarige zangeresje kwam aanzetten met een combinatie van melodieuze metal en punkmuziek. Erg simpel, maar desalniettemin best vermakelijk... voor een voorprogramma. Muzikaal is het gebodene nog lang niet interessant genoeg voor een zelfstandige show. Marya zelf kwam enthousiast over, maar tegelijkertijd leek ze zich geen raad te weten met de lauwe publieksreactie. Ze heeft in ieder geval wel de juiste mensen achter zich, want haar debuut-cd is geproduceerd door Kevin Shirley, vooral bekend van Iron Maiden. We horen vast wel meer van haar, maar in plaats van grote zalen vind ik de muziek meer geschikt voor kroegjes en rokerige kelders.
Het publiek hoefde niet zo heel lang te wachten (35 minuten) alvorens Primal Fear het podium betrad. Zanger Ralf Scheepers bedankte het publiek met hun komst, ondanks dat de show slechts een week gepromoot kon worden. Daarmee werd duidelijk dat de band er niet mee zat dat de opkomst laag was en gaven ze een show weg alsof ze voor een vol Wackenveld stonden. Vooral Ralf was erg in zijn element en kreeg het na wat loze pogingen toch voor elkaar om het publiek uit zijn hand te laten eten. En zijn stem was in topvorm. Het is echt ongelofelijk dat hij elke noot die hij ooit heeft opgenomen live gewoon kan reproduceren,
Nu waren de andere muzikanten ook sterk bezig, maar in het bijzonder toch wel Randy Black. Wat een monsterdrummer is hij... Zo strak, zo hard, heerlijk! Dat gezegd te hebben rechtvaardigt zijn uitmuntende prestatie niet dat de drums boven het totaalgeluid te horen waren. Vooral de rechter gitarist (Alex Beyrodt, invaller van de inmiddels vertrokken Henny Wolter) moest het ontgelden. Nog meer kritiek? Mja, de setlist was niet zo spannend. Het was een greatest hits-set met nummers die wel erg vaak voorbij komen. Nu zijn Chainbreaker, Angel In Black en Fighting The Darkness dik in orde, maar echte verrassingen bleven uit. Maar weet je, dit is mierenneukerij van mijn kant. Het optreden was top, de stemming zat er goed in. Kortom, een geslaagd avondje verzorgd door het sympathieke Primal Fear.
