Na een sterk optreden op Wâldrock doet de band een handvol optredens in Europa, waaronder dus in het Burgerweeshuis, dat speciaal hiervoor zijn zomerstop onderbrak. Terecht, want Testament is nog steeds een steengoede band die weliswaar zwaar leunt op hun eerste twee legendarische albums (The Legacy en The New Order), maar ook daarna zeker hele goede albums heeft afgeleverd. En toch is zo'n band veroordeeld tot zaaltje van 500 man waar frontman Chuck Billy – niet de kleinste - bijna zijn hoofd stoot tegen het plafond. Met zo'n naam, en zo'n repertoire zou je toch eerder denken aan een Melkweg, een Oosterpoort, een 013 of zelfs een Podium Hardenberg. Maar nee hoor, Burgerweeshuis Deventer is het geworden. En de band zelf lijkt het niets uit te maken. Als het professionalisme is, dan zijn ze zo professioneel dat je het niet kan zien, want de band – en dan vooral gitarist Alex Skolnick - lijkt er veel plezier aan te beleven. Natuurlijk wordt er gestart met nummers van die o zo bekende eerste albums. The Preacher hakt er gelijk goed in, gevolgd door The New Order en The Haunting. Zo, nu is iedereen bij de les. En natuurlijk wordt er een pitje geprobeerd, hoewel het er eigenlijk te druk – en te heet – voor is.

Dan zakt het optreden wat is. Er komen nummers van hun latere albums aan bod, en het publiek reageert heer duidelijk lauwer op. Nummers als Low, The Meaning Of Life en Souls of Black kunnen de aandacht nauwelijks vasthouden. D.N.R. van het sterke album The Gathering is onvoldoende compensatie. Overigens is dat alweer het laatste studioalbum dat door de band is uitgebracht. Het stamt van 1999 dus het is alweer 8 jaar geleden dat er een nieuw album is gemaakt door Testament! Er schijnt echter gewerkt te worden aan een nieuw album dat in 2008 zou moeten verschijnen. En natuurlijk heeft Chuck Billy het druk met zijn 'nieuwe' band Dublin Death Patrol.

En als de aandacht wat weg lijkt te slippen heeft Testament bijvoorbeeld een nummer als Into the Pit in petto zodat iedereen gegarandeerd staat mee te springen. En de set beëindigen met Over the Wall, Alone in the Dark (met oh-oh-oh meezingwedstrijd) en het onvermijdelijke Disciples of the Watch leidt tot een uitzinnig en doorweekte menigte. Maar het wordt zeker tijd voor een nieuw album, want er wordt wel heel zwaar geleund op het oude werk.

Met dank aan Paul van Berlo van www.rockfoto.nl