Toen ik binnenkwam was Severe Torture net begonnen in een niet al te goed gevulde zaal. De band stond vandaag weer met vier man op het podium omdat gitarist Marvin toen hij met Dew-Scented door Amerika toerde een virus heeft opgelopen waar hij voor moest worden geopereerd. Hij maakt het inmiddels weer goed, maar spelen zat er vanavond dus nog niet in. Ondanks dus dat Severe Torture niet in voltallige bezetting speelde ging de band weer als een stoomwals over het publiek heen. Het vuur sloeg weliswaar niet echt in de pan in het publiek maar men vermaakte zich zeker prima onder death metal monsters van het kaliber Decomposing Bitch en Feces for Jesus. Deze oudere krakers werden afgewisseld met nummers als Consuming the Dying van hun recente cd Fall of the Despised. Afgesloten werd met het bijna episch klinkende End of Christ van eveneens hun laatste cd.

De storm die door Severe Torture werd gecreëerd was echter nog maar een voorproefje van de orkaan die hierna zou volgen. Krisiun kwam, zag en vernietigde alles wat in hun weg kwam. De drie Braziliaanse duivelszonen openden de poorten van de hel en onder het nog steeds geringe aantal bezoekers ging het hek toch redelijk van de dam. Er ontstond een kleine pit en er waren zelfs crowdsurfers. De band vuurde met dodelijk precisie oude beukers als Hatred Inherit afgewisseld met schedelsplijtende nummers als Decimated en Vicious Wrath van hun nieuwe cd AssassiNation op het publiek af. Naast het extreem strakke optreden dat de band neerzette was hun presentatie ook weer perfect; ik ken weinig bands die op zo’n manier met hun publiek omgaan en de aanwezigen zo vaak bedanken voor hun support. Krisiun heeft echt een instelling waar waarschijnlijk menig band nog iets van kan leren. Overigens werd er mij gisteren weer eens op gewezen dat Moyses Kolesne zo’n beetje een van de beste gitaristen is die ik ooit op een podium heb zien staan. Menigeen (ondergetekende incluis) stond met een blik van bewondering en ongeloof te kijken naar het vuurwerk dat de beste man uit zijn gitaar toverde (ik heb nog nooit iemand zien sweepen en tappen tegelijk).

Ondanks dat de Metropool niet bepaald vol zat was de sfeer geweldig en hebben beide bands een dijk van een optreden neergezet. Voor degenen die er niet bij waren: jullie hebben wat gemist!