Wie? Jo Quail. Voor een groot aantal aanwezigen een onbekende. De celliste/componiste uit Londen heeft echter al met diverse artiesten samengewerkt en is op een behoorlijk aantal releases te horen. Vanavond brengt ze in haar eentje eigen nummers ten gehore op haar elektrische cello. Songs die de tienminutengrens net wel, net niet bereiken, maar geen seconde vervelen. Dat komt voornamelijk doordat de Engelse laag voor laag opbouwt. Zo begint elk nummer filmisch, ambient en ontwikkelt middels het toevoegen van loops en ideeën een muur van geluid, die de ene keer een orkest benadert (Gold, dat over de nacht gaat) en het volgende moment Crockett’s Theme in gedachten opkomt (het meest recente nummer op de setlist: Mandrel Cantus).

Quail laat horen hoe veelzijdig haar cellospel is. Ze gebruikt de cello als ritme-instrument (hartslag-beat in Gold), als sfeerzetting (filmische geluiden in White Salt Stag en het geluid van de zee in Adder Stone) en als melodie-instrument. Met haar voeten bedient ze ondertussen een grote hoeveelheid effectenboxjes, die ervoor zorgen dat er steeds weer andere klanken uit haar instrument komen, waardoor je geboeid blijft luisteren. Ze speelt de nummers met opperste concentratie, maar tevens met veel beleving. Tussen de songs door toont ze haar dankbaarheid aan het publiek en vertelt ze dat aan Mandrel Cantus elke avond wel iets veranderd heeft. Ze geeft aan wat het thema van elk nummer is en nodigt iedereen uit om na afloop een praatje te maken bij de merch. Het publiek is respectvol stil, bekijkt de bijna drie kwartier durende set met veel belangstelling en er is dan ook een luid gejuich en applaus na afloop. Een geweldig voorprogramma. "Thank you very much indeed."

Zie dat maar eens te overtreffen als Myrkur zijnde, maar de Deense slaagt vandaag met vlag en wimpel. Dat doet ze samen met haar begeleidingsband, die uit drie leden van de Spaanse, progressieve formatie Obsidian Kingdom bestaat. Kati Ran ontbreekt vanavond vanwege een gebroken neus, maar Jo Quail speelt het eerste deel van de set mee, dat bestaat uit negen akoestische tracks. Dat zijn veelal folksongs uit verschillende landen. Zo zijn Ramund en de openingstrack Bonden Og Kragen Deens. Laatstgenoemde is afkomstig van de Juniper-ep. Het is een folksong die rond 1600 is ontstaan. Jenta Ho Gjekk Seg Uppå Ei Hø is Noors, Fager Som En Ros Zweeds en The House Carpenter (The Daemon Lover) Schots. Daarna komt tot vreugde van een aantal bezoekers Lullaby Of Woe, de soundtrack van de videogame The Witcher 3 die sinds het optreden in Polen op de setlist staat.

Myrkur zelf staat uiteraard centraal. Ze speelt vaak op een percussieinstrument of de nyckelharpa. De gitarist en bassist zitten beiden op een stoel. Jo zit er schuin achter en de drummer zit achter een plastic scherm, dat voor wat weerspiegeling zorgt. Het ligt eraan waar je staat of je daar wel of geen hinder van ondervindt. Tussen de bandleden staat een aantal takken op het podium en er zijn lampjes op staanders die verschillende kleuren ligt geven. Een mooi sfeerelement, zeker zo vlak voor kerst. Bijna alle nummers worden gezamenlijk gespeeld. Slechts voorafgaand aan Två Konungabarn, dat het akoestische deel van het optreden besluit, speelt Myrkur solo op de nyckelharpa en zingt ze ondertussen.

Het wordt donker nadat de bandleden het podium hebben verlaten. Een experimenteel, elektronisch intermezzo houdt de zaal in spanning voor wat er komen gaat. Het volume gaat een flink stuk omhoog en de elektronica maakt geleidelijk plaats voor ambient noise op de gitaar (van backingtrack). Vervolgens verschijnen de bandleden (zonder Jo Quail) op het podium en volgt het ‘ruige’ deel van het optreden, te beginnen met The Serpent. Net als tijdens het akoestische deel van de set en tijdens de show van Jo Quail valt op hoe goed het geluid is afgesteld. Top gedaan. Nagenoeg perfect; krachtig, sfeervol en definieerbaar. Derhalve is het heerlijk wegdromen bij de hemelse stem en prachtige zanglijnen die prominent in de mix staan. Maar ook de instrumentale omlijsting komt goed uit de verf. Er zijn wat partijen die van backingtrack komen (pianomelodieën en achtergrondvocalen), maar dat stoort niet.

Het is opvallend om te zien hoe snel de shows van Myrkur zich hebben ontwikkeld. Stond er een paar jaar geleden nog een statische, wat onzekere artieste op het podium die het geluid in de zaal niet op orde had, is er inmiddels sprake van een zelfverzekerde frontvrouw die de show en het geluid goed voor elkaar heeft, heel expressief is in haar bewegingen en het uiten van haar teksten. Het optreden van vanavond is zonder meer het beste dat ze in haar carrière in Nederland heeft laten zien. De set is zeer gevarieerd en goed opgebouwd. Allereerst komen de tragere nummers aan bod, waaronder The Serpent, Ulvinde en Dybt I Skoven. Daarna gaat het tempo omhoog met Onde Børn, één van de publieksfavorieten. De ene bezoeker staat op de maat mee te knikken, de ander geniet in zijn eigen wereld, geholpen door de dromerige diepte in de sound van de zang. Een paar keer is er even een felle uithaal of kortstondig extreme vocalen die gepaard gaan met een felle blik. Daarna klinkt de heldere zang weer, die je in hogere sferen brengt. De setlist beslaat alle releases en is eigenlijk een soort best-of. Het is genieten van begin tot eind met onder meer Jeg Er Guden, I Er Tjenerne, Elleskudt en het fantastische Skøgen Skulle Dø, dat vanavond beslist tot de hoogtepunten behoort.

Nadat het razende Måneblôt de reguliere set heeft afgesloten, komt er nog een toegift. Allereerst met Juniper, de titeltrack van de meest recente 7”. Daarin laat Myrkur duidelijk een verschuiving van de sound horen, een beweging naar donkere popmuziek in combinatie met folk. Myrkur besluit een fantastisch optreden met het folky Villemann Og Magnhild en krijgt terecht een lang aanhoudend gejuich en applaus. Het was een superavond met een verrassend goede Jo Quail en een uitmuntende Myrkur.

Setlist Myrkur:
1. Bonden Og Kragen
2. Jenta Ho Gjekk Seg Uppå Ei Hø
3. Fager Som En Ros
4. Ramund
5. The House Carpenter (The Daemon Lover)
6. Lullaby Of Woe
7. Himlen Blev Sort
8. Solo Nyckelharpa
9. Två Konungabarn
10. The Serpent
11. Ulvinde
12. Dybt I Skoven
13. Onde Børn
14. Jeg Er Guden, I Er Tjenerne
15. Elleskudt
16. Skøgen Skulle Dø
17. Måneblôt

Toegift:
18. Juniper
19. Villemann Og Magnhild

Setlist Jo Quail:
1. White Salt Stag
2. Gold
3. Mandrel Cantus
4. Adder Stone