Vanavond wil Andy maar één ding, bloed zien, ruiken en voelen! De zanger van het Duitse metalcore-gezelschap Caliban stookt het publiek (dat ondanks de vroege aanvang al ruimschoots aanwezig is) flink op om een zo'n groot mogelijke pit te bouwen. En met succes, voor een voorprogramma was het een prettige chaos. De band zelf was ook lekker op dreef, songtitels zijn echter niet blijven hangen. Het extreme werd extra benadrukt door het gebruik van stroboscopen tijdens snelle stukken, wat het showaspect zeker ten goede kwam.

Devildriver, de band van zanger Dez Fafara die we nog kennen van Coal Chamber, maakte minder indruk. Misschien kwam het door het nadrukkelijke nu-metallabeltje dat aan de band hangt, maar het publiek reageerde aanzienlijk tammer op de toch nog stevige muziek. Het driemanspitje zag er van bovenaf ook een beetje lullig uit. Jammer, want Devildriver deed niet onder voor Caliban. Even terzijde: Devildriver is best lekkere dansmuziek...

Deze nieuwe tour van In Flames is een stuk eenvoudiger van opzet dan de Retour To Remain. Geen discodeuntjes, felle glitterende lichtjes of witte doktersjassen. Toen de heren na het korte intro het podium opstapten om meteen het nummer Dead Alone in te zetten werd meteen één ding duidelijk. Vanavond zou het puur om de muziek en de energie gaan, zoals vroegah. De hevig bedreadde Anders Fríden ziet er tegenwoordig meer uit als een reggae-artiest maar is het bangen nog niet verleerd. Ook de overige bandleden zien er wat ruiger en extremer uit met hun baarden of woeste stoppels. Na Dead Alone komt Pinball Map langs, een van de klappers van het Clayman album.

De setlist bestaat voor een groot gedeelte uit nieuw materiaal, maar liefst 8 nummers van het gepromootte album Soundtrack To Your Escape, en een stevige handvol van Reroute To Remain en Clayman. Opvallend (en ergerlijk) is dat het publiek, zelfs vooraan, gereserveerd en afwachtend de band bleef aanschouwen. Dodelijk irritant voor de mensen die wél actief van de muziek wilden genieten. Pas toen met Only For The Weak een partijtje gesprongen moest worden en Friden het publiek duidelijk maakte dat het geheel gefilmd zou worden voor een dvd kwam de menigte een beetje los. Wederom schaam ik me voor het Nederlandse metalpubliek.

Rotte plekken heb ik niet in de show kunnen ontdekken. De klassieker Behind Space was weer een feest, en ook andere oudjes als Episode 666 waren genieten. In Flames uitgerangeerd? Hou toch op!