Er zijn zo’n honderd bezoekers verspreid door de zaal als Exmortus aan zijn set begint. Het collectief bestaat al sinds 2002, maar vijftien jaar later en vier full-lengths verder is het voor de mannen pas de eerste Europese tour ooit. De formatie uit Californië combineert heavy, power en thrash metal en blinkt uit in zijn neo-klassieke gitaarloopjes. Er is zelfs een cover van Beethovens Moonlight Sonata. Erg knap gedaan. Hier en daar sluipen er wat slordigheden in het spel, maar het enthousiasme van het kwartet maakt veel goed. Tussen de vingervlugge loopjes door hebben de mannen namelijk ook nog tijd om het publiek aan te moedigen en zich actief te presenteren. Het hoogtepunt komt als Jadran Gonzalez en David Rivera de gitaar op de rug doen en op elkaars instrument spelen. Exmortus mag muzikaal dan niet aan iedereen bestemd zijn, maar is een verrassende, zeer vaardige en vermakelijke opener die terecht veel handen op elkaar krijgt.

De vreemde eend in de bijt van vanavond, die op Complexity Fest tot de hoogtepunten behoorde, is Gorod. Bij deze Franse formatie overheerst als enige van de vier formaties de death metal. Overeenkomsten met de openingsact zijn er wel: de vermakelijke presentatie en het hoge technische niveau. Zoals wel vaker komen de songs live sterker uit de verf dan op plaat. Aanvankelijk is er echter nog niet veel reactie vanuit de inmiddels beter gevulde zaal. Being A Jerk doorbreekt die impasse. De experimentele track van de Kiss The Freak-ep gaat er prima in en zorgt kortstondig voor een pit. Het nummer nodigt daartoe dan ook uit vanwege de thrashgerichtere benadering dan de technische death die de boventoon voert. De droge grunts zijn vandaag niet altijd even overtuigend. Julien Deyres grijpt ook even naar zijn keel, maar navraag levert op dat hij vooral behoefte had aan water. Technisch maakt Gorod een sterke indruk (drummer Karol Diers verdient beslist een compliment) en vermakelijk zijn de (helaas niet altijd verstaanbare) woorden van Julien tussen de nummers door (“Hoe gaat het?”) en het dansje van een van de gitaristen tijdens Disavow Your God, dat samen met Birds Of Sulphur tot de favorieten behoort. Een hardwerkend Gorod krijgt in toenemende mate de goedkeuring van het publiek.

Waar velen echter voor zijn gekomen, zijn de laatste twee acts van de avond. Allereerst is dat Warbringer. Er zijn veel wisselingen geweest in de line-up, maar desondanks maken de Amerikanen een op elkaar ingewerkte indruk met hun old school thrash à la Exodus, Evile, Slayer, Bonded By Blood en Havok. Een heel goede indruk zelfs. Ook hier kijkt men even de kat uit de boom, maar nadat twee circlepitverzoeken aan dovemansoren zijn gericht, barst het feest los in de goed gevulde Jupiler-zaal. Knap, want de eerste vier tracks zijn bij de meesten nog onbekend. Ze komen van het kersverse album Woe To The Vanquished. De nummers, waaronder het titelnummer (“a lovely little ballad about the horror of artillery”), doen het live goed en de pit blijft gaande doordat er een lekker tempo in de set zit en John Kevill wel weet hoe hij de zaal in beweging houdt. Met een houding van “We came here to ruin your day and kick your teeth” maakt hij er een mooie chaos van. Er is veel meer bijval van de bezoekers dan bij de eerste twee acts en aan het einde van het optreden is er nog eens een circlepit van muur tot muur. John belooft dat het niet weer vier jaar duurt voordat de thrashers in Nederland live te zien zijn. Erg sterk optreden!

Ook bij Havok vormt zich al snel een pit, hetgeen bassist Nick Schendzielos (onder andere Cephalic Carnage, Job For A Cowboy) uitnodigt om voorzichtigheid te betrachten: “We’re not here to kill eachother.” Vermakelijk zijn ook de woorden van frontman David Sanchez. Zo noemt hij Nederland “the land of the nether”, heeft hij het over “the magic truffles” en is volgens hem het leven niet zo moeilijk: “Life is not so hard. Just put stuff in your foodhole.” Evenwel laten de bandleden tussen de nummers door af en toe een gat vallen, waardoor er in mindere mate een flow zit in het tweede deel, zeker in vergelijking met Warbringer.

Weinigen malen erom, want de circlepit van muur tot muur lijkt nog iets groter te zijn dan bij de vorige act. Point Of No Return hakt er al direct lekker in en Hang ‘Em High (“about dirty rotten politicians”) van het nieuwe Conformicide krijgt ook veel bijval. De bas krijgt op de nieuwe full-length veel ruimte en is live ook nog eens verlicht. Het geluid is dik in orde (de twinleads van D.O.A. komen goed uit de verf), maar op het podium klagen de muzikanten steen en been. Gelukkig behoren de problemen tot de verleden tijd als maar liefst de eerste vijf tracks van Time To Die (2011) tot grote vreugde van de fans achter elkaar gespeeld worden. Ze schreeuwen mee met het geweldige Covering Fire, zijn aan het moshen en crowdsurfen en ook de bandleden delen in de feestvreugde. Nick waagt meerdere keren een dansje en onderling zijn er de nodige grappen.

Het progressieve Ingsoc (over het boek 1984 van George Orwell) komt ijzersterk uit de boxen. Verrassend is de AC/DC-cover T.N.T., dat de feestvreugde alleen maar groter maakt, samen met From The Cradle To The Grave, Intention To Deceive en Give Me Liberty...Or Give Me Death. Daarmee komt een einde aan een gave avond veelzijdige metal, waarbij Exmortus verraste, de enige niet-Amerikaanse band hard werkte met een goed resultaat en de twee thrash-acts van de avond er nog een flinke schep bovenop deden onder het mom van “It ain’t a good one if the show doen’s turn violent.” Om met de woorden van dezelfde Warbringer-frontman af te sluiten: “Keep it metal. We’ll see you next time.”

Setlist Havok:
1. Point Of No Return
2. Claiming Certainty
3. Hang 'Em High
4. Prepare For Attack
5. Fatal Intervention
6. No Amnesty
7. D.O.A.
8. Covering Fire
9. Ingsoc
10. T.N.T. (AC/DC-cover)
11. From The Cradle To The Grave
12. Intention To Deceive
13. Give Me Liberty...Or Give Me Death

Setlist Warbringer:
1. Silhouettes
2. Woe To The Vanquished
3. Remain Violent
4. Shellfire
5. Prey For Death
6. Living Weapon
7. Living In A Whirlwind
8. Combat Shock

Setlist Gorod:
1. State Af Secret
2. Here Die Your Gods
3. Being A Jerk
4. Dig Into Yourself
5. The Call To Redemption
6. Birds Of Sulphur
7. Carved In The Wind
8. Disavow Your God

Setlist Exmortus:
1. For The Horde
2. Death To Tyrants
3. Speed Of The Strike
4. Moonlight Sonata (Act 3)
5. Metal Is King

Met dank aan William van der Voort van Cloakture Photography voor de foto's.