Al ruim van tevoren staan de mensen in de rij om bij de muziektempel naar binnen te kunnen. Er waait een stevige en koude wind door de textielstad en het is dan ook koukleumen. Gelukkig staat Medusa's World met zijn vuuract vlak voor de deur om voor wat verwarming te zorgen. Eenmaal binnen zijn er net als vorig jaar veel verschillende 'dark creatures' in de wandelgangen. Stijlvol gedaan en het levert dan ook veel mooie fotomomenten op.

Gisteren duurde het tot na negen uur voordat Within Temptation aan zijn set begint. Vandaag blijft het uitstel beperkt tot een kwartier. De zaal is werkelijk stampvol en dat levert wat beteuterde gezichten op van mensen die later arriveren. Na wat zoekwerk blijkt toch iedereen de show (redelijk) goed te kunnen volgen. Opvallend is dat net als vorig jaar aardig wat fans de moeite hebben genomen zich te schminken of verkleed te verschijnen bij het speciale evenement.

Het optreden begint met een kort verhaal van een man achter een bureau (projectie op scherm) die wel zin heeft in een show van een verleidelijke vrouw en daarom de Triple Six Escort Service belt. Een vrouw die ten tonele verschijnt neemt op en vertelt hem: "I make sure that you get what you deserve." Vervolgens betreden de bandleden het podium en ze zetten Black No. 1 van Type O Negative in. De beelden van de man en vrouw blijven doorlopen en aan het einde van de aardige cover blijkt de escortdame een vampier te zijn.

De muzikanten zijn fraai gestyled. Toetsenist Martijn Spierenburg en drummer Mike Coolen nemen beide met een lange baard op een verhoging plaats. Net als gitaristen Stefan Helleblad en Ruud Jolie en bassist Jeroen van Veen zijn ze geschminkt en gekleed in Koning Winter-stijl. Geschminkt en fraai gestyled zijn ook de extra musici (een violiste, een cellist en een tenordrummer). Sharon heeft een witte jurk aan en draagt de eerste vier nummers een hoofdbedekking.

Er is veel beweging op het podium. Met name Jeroen is constant in de weer, maar ook de anderen staan niet stil. Er is onderling contact en de enthousiaste Sharon moedigt de bezoekers aan om mee te klappen. Dat gebeurt vervolgens ook, maar dat houdt aanvankelijk nog niet lang aan. Het wachten is op de klassiekers. Tussen de nummers door is er overigens wel steeds meer bijval. Zo doet een goede uitvoering van In The Middle Of The Night de temperatuur verder stijgen.

Het hologrammenorkest is voor het eerst te zien tijdens Jillian (I'd Give My Heart). Het blijft jammer dat de ritmemuzikanten op het scherm niet synchroon lopen met de muziek, maar afgezien van dit punt van kritiek is het een mooi gezicht om de projectie te aanschouwen. Er is enorm veel aandacht besteed aan het showelement, dat elk nummer weer een ander focuspunt heeft. De ene keer is het een videoclip, de andere keer abstracte beelden of een hart en zo is er nog veel meer te zien.

Sharon spreekt tussen de nummers door het publiek af en toe aan. Ze zegt voorafgaand aan Stand My Ground, een van de favorieten van de fans: "This one is for everyone. Be your beautiful self because that's who you are." De 42-jarige zangeres is vandaag goed bij stem zo blijkt niet alleen tijdens deze hit, maar ook al eerder bij de hoge uithaal in Jillian (I'd Give My Heart). Ze is beweeglijk en heeft het duidelijk naar haar zin. Ze staat het ene nummer naast Ruud, Stefan en Jeroen op een kleine verhoging en op andere momenten staat ze op de eerste verdieping waar ook de projecties te volgen zijn, hetgeen fraaie plaatjes oplevert, zoals tijdens Frozen, dat voor het eerst sinds 2008 op de setlist staat. Achter haar is een trap geprojecteerd die leidt naar een gotische ramenpartij (zie ook de clip). Wederom een mooi show-element.

Vervolgens komen maar liefst drie covers op rij langs. Voor de een te veel van het goede en een gemiste kans om het eigen repertoire onder de aandacht te brengen, voor de ander juist een interessante verrassing. Running Up That Hill (A Deal With God) valt in ieder geval goed in de smaak en wordt meegezongen. De uitvoering van de klassieker (Kate Bush is een van de voornaamste inspiratiebronnen van Sharon) is goed en ook Sabbath Bloody Sabbath van Black Sabbath is de moeite waard, al is het creepy showelement (mooie lichtshow en brandende kruizen) sterker dan de interpretatie van het nummer zelf (wel sterker dan vorig jaar). Poison van Alice Cooper (met Stefan als backingvocalist) sluit de coverserie met een dikke voldoende af, mede geholpen door het goede geluid. Net als in alle andere tracks is ook hier weer aan het showelement gedacht middels een grote slang en ook de vliegende engel tijdens Stairway To The Skies (met Ruud even centraal tijdens zijn gitaarsolo) is mooi geprojecteerd. Over de hele lengte van het podium is er aan de voorkant een soort ijsschot die belicht wordt op verschillende manieren.

Robert Westerholt verschijnt ten tonele tijdens The Other Half (Of Me) om mee te grunten. Aan het einde geeft hij Sharon en dikke kus en verlaat hij net als anderen het podium met de mededeling: "Dankjewel, wat was dat lekker." Ook dit oudste nummer op de setlist (van de ep The Dance uit 1998) krijgt veel bijval en dat geldt ook voor What Have You Done, met vocalen van Keith Caputo van backingtrack en de zanger op een groot scherm in beeld.

Bijna alles gaat goed vandaag. Af en toe laat Sharon wel wat tekst weg c.q. vergist zich in de tekst of timing en de hologramdrummer start iets te snel met Covered By Roses terwijl Sharon de fans nog even toespreekt. Het is een fase waarin Den Adel meervoudig individueel contact maakt met liefhebbers in de voorste regionen en waarbij er veel contact is tussen de bandleden. Zo valt onder andere de pret tussen de cellist en Martijn in het bijzonder op en al eerder voegden Sharon en Stefan zich bij elkaar. Het plezier straalt eraf. De projectie van Sharon met een kapel tijdens het prachtig gezongen Angels verdient een eervolle vermelding evenals een sterke uitvoering van Mother Earth. De hit is net als de andere meest bekende songs favoriet van het publiek en iedereen zingt en zwaait dan ook graag met de armen mee heen en weer.

Na een korte pauze komt er een toegift met het mooie All I Need (met balletdanseres als projectie) en The Power Of Love, een favoriet van Sharon. De cover van Frankie Goes To Hollywood-cover) behoort evenwel niet tot de hoogtepunten. Met een leuke vertolking van Ghostbusters (origineel van Ray Parker Jr.) is er veel ontspanning op het podium en in de zaal en uiteraard schreeuwen velen "Ghostbusters" mee, evenals de tekst van Ice Queen. Gothic Christmas (met ex-lid Ivar de Graaf op zang en gitaar) sluit een feestelijke avond met een prachtige show op een leuke manier af. Het concept bleek ook dit jaar geslaagd en het kan dan ook bijna niet anders of volgend jaar is er een derde editie van Black X-mas. Sharon sluit de avond af met een kort praatje waarin ze een mooie boodschap heeft. Ze roept iedereen op om zichzelf te zijn, te realiseren dat je mooi bent en ze geeft aan dat het tijd is voor hoop, vergevingsgezindheid en liefde. Gezellige kerstdagen allemaal en een gezond 2017!

Setlist:
1. Black No. 1 (Type O Negative-cover)
2. In The Middle Of The Night
3. Jillian (I'd Give My Heart)
4. Stand My Ground
5. Frozen
6. Running Up That Hill (A Deal With God) (Kate Bush-cover)
7. Sabbath Bloody Sabbath (Black Sabbath-cover)
8. Poison (Alice Cooper-cover)
9. The Other Half (Of Me)
10. Stairway To The Skies
11. What Have You Done
12. Covered By Roses
13. Angels
14. Mother Earth

Toegift:
15. All I Need
16. The Power Of Love (Frankie Goes To Hollywood-cover)
17. Ghostbusters (Ray Parker Jr.-cover)
18. Ice Queen
19. Gothic Christmas

Meer foto's vind je op onze Facebook-pagina.