De eerste helft van de plaat is werkelijk prachtig en laat de Duitse formatie op zijn sterkst horen: From Wolf To Peacock met zijn blasts en melancholische Insomnium-leads, het gothic The Kindred Of The Sunset en het memorabele bijna titelnummer met zijn Paradise Lost-achtige zanglijnen. Behalve dat deze tracks goed blijven hangen, zijn ze ook nog eens sfeervol. Zo blijkt ook daarna met het zeer zware, ritualistische Ancient Heart, waarin een laaggestemde akoestische gitaar samenkomt met tribalritmiek.
Referenties aan Paradise Lost zijn er regelmatig en ook Moonspell, Type O Negative, Anathema en My Dying Bride komen in gedachten op. Toch mengen de oosterburen deze invloeden tot een eigen brouwsel. De gothic zang van Allen B. Konstanz is daar een belangrijke factor in. Hij zorgt samen met Ulf Theodor Schwadorf voor een donkere atmosfeer die het album een sterk karakter geeft. Er zit veel diepte in, mede door de uitstekende productie. De orkestraties zijn van toegevoegde waarde, zoals blijkt in The Whine Of The Cemetary Hound, de kerkhof-hymne die de schoonheid van verlaten plekken portretteert.
Ondanks dat het duo de nummers in een kort tijdbestek componeerde, zitten ze goed in elkaar. Evenwel kan het tweede deel van het album het hoge niveau van de eerste drie reguliere tracks niet vasthouden. Gelukkig zijn de songs sterk genoeg om de plaat, die een uur duurt, te blijven beluisteren. Met The Unknown heeft The Vision Bleak de zaken anders aangepakt en dat pakt goed uit. Het is na een paar wat mindere platen beslist een hoogtepunt in de discografie.
Tracklist:
1. Spirits Of The Dead
2. From Wolf To Peacock
3. The Kindred Of The Sunset
4. Into The Unknown
5. Ancient Heart
6. The Whine Of The Cemetery Hound
7. How Deep Lies Tartaros?
8. Who May Oppose Me?
9. The Fragrancy Of Soil Unearthed
10. The Ghost In Me (bonustrack)
11. Luster Nocturnal (bonustrack)
