Brieg Guerveno is een auteur en componist uit Saint-Brieuc die in 2007 onder zijn eigen naam begint te componeren. In de studio en op het podium krijgt de Breton hulp van bassist Xavier Soulabail en drummer/toetsenist Joachim Blanchet. Ook gitarist Eric Cervera is te horen op de derde full-length Valgori.

Deze plaat is rauwer, donkerder, progressiever en minder folky dan zijn voorganger Ar Bed Kloz (2014). De productie ademt een live-gevoel en zorgt ervoor dat de lange songs (gemiddeld meer dan zeven en een halve minuut) organisch klinken. Het draagt bij aan de prettige en interessante luisterervaring van deze release.

En Desped is een fantastische opener die liefhebbers van Enslaved (Ruun), Haken en Leprous zou kunnen aanspreken. Het is een stevige track die de meeste raakvlakken met metal heeft. Verder voert de stevige progressieve seventiesrock (die soms herinnert aan King Crimson) de boventoon. De bas speelt op verschillende momenten een prominente rol en door de inbreng van een orgel en mellotron komt al snel de naam Opeth (laatste drie platen) in gedachten op, bijvoorbeeld in Poltred, dat wat toegankelijker is en daarmee in de buurt komt van eerder werk.

Bijzonder gegeven is dat de teksten in het Bretons zijn. Een Fransman heeft beslist moeite om het verhaal te volgen, laat staan een Nederlander. Ondanks dat de folk-elementen ruimte hebben gemaakt voor experimenten met art-, stoner- en progressieve rock is Brieg trots op zijn regio en de cultuur. Hij is technisch geen topzanger, maar maakt alles goed met zijn ziel die hij in de songs stopt. Zijn heldere, gepassioneerde zang gaat prima samen met de rauwe rock, zoals in het trage, melancholische Hirnez. Net als je denkt dat het een toegankelijk nummer is, volgt er een experimentele twist.

De nummers volgen dan ook geen standaardpatroon. Ze zijn avontuurlijk en blijven ondanks de lengte moeiteloos boeien, al is de eerste helft sterker dan de tweede. De gitaarpartijen zetten veelal de toon samen met de sfeerbevorderende mellotron- of keyboardpartijen die regelmatig hun intrede doen. In Falaenn en An Hivizenn levert dat een mooie climax op. Kelc'h is een bijzonder nummer waarin pianospel het voortouw neemt en na een gesproken tekst een Floydiaanse samenzang plaatsvindt. Opvallend is dat soleerwerk pas in het afsluitende titelnummer opduikt.

Vigori is een sfeervolle progplaat die tevens voldoende memorabele momenten bevat. De samenhang tussen de instrumenten zorgt voor een prettige luisterervaring. Deze plaat houdt je enerzijds bij de les en laat je anderzijds afdwalen naar je dromenwereld. De composities zijn dieper en donkerder dan eerder werk van Brieg Guerveno. Experimenteler bovendien, met verrassende wendingen. Beslist een aanrader voor liefhebbers van authentieke prog.

Tracklist:
1. En Desped
2. Fallaenn
3. Poltred
4. An Hivizenn
5. Hirnez
6. Kelc'h
7. Pedenn
8. Valgori