Het proggy titelnummer begint met elektronische ritmiek, een rustige keyboardmelodie en de zang van Radina Dimcheva (ReSolve) en Tom die prima afwisselen en samenkomen. De opener bouwt mooi op middels een Keltische strijkerspartij van Hanna en pakt vervolgens steviger uit met een metalpassage. Het hardere progwerk dat daarna volgt zal tot verschillende reacties leiden. De een vindt het avontuurlijke en experimentele aspect een pluspunt en de ander raakt de draad hier beslist kwijt met de vele, soms wat uit de bocht vliegende passages. Anthem (met vioolpartijen van Sophie Zaaijer) doet het op dat vlak beter met gecontroleerde agressie, een memorabel refrein en geslaagde bruggetjes die prima binnen het geheel passen.
Dirge, een duet met Cailyn Erlandsson, blijft van begin tot einde kalm en is een prachtig en gevoelig nummer. Piano, akoestische gitaren en mooie zanglijnen zetten een emotionele sfeer neer. Tom is hier op zijn best met memorabele zanglijnen. Bovendien vormt die een mooi contrast met de hoge zang van Cailyn. De interessant ingemixte baspartij is beslist een aanwinst. Het afsluitende Lovesong doet het ook rustig aan, maar is muzikaal wat minder beklijvend dan Dirge.
Deze ep laat de veelzijdigheid van componist Tom de Wit goed horen. Het is een dynamische plaat met zowel metalpassages als een subtiele kant. Aphrodisia vraagt er keer om keer om twee keer achter elkaar gedraaid te worden. Een goed teken en een reden om met vertrouwen uit te kijken naar volgend jaar met The Antithetic Affiliation. Liefhebbers van bijvoorbeeld Riverside, Symphony X, Anathema en Pain Of Salvation nemen de moeite om deze ep te beluisteren.
Tracklist:
1. Aphrodisia
2. Dirge
3. Anthem
4. Lovesong
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
