Gestorven en herrezen. Stone In Egypts verhaal lijkt in dat opzicht nogal (om in Egyptische sferen te blijven) op dat van Osiris. In de jaren dat deze band niet actief was, bloeide mijn interesse in het stonerrockgenre. Waarschijnlijk is dat de reden waarom Stone In Egypt me volkomen onbekend was. We zijn elkaar simpelweg misgelopen en dit is het moment om die schade te herstellen.

Feed The Void is het eerste werk sinds de The Dying Free EP uit 2007. Voor wie Stone In Egypt wel kende; Tjeerd De Jong is nog over en wordt vergezeld door een nieuwe bassnaren- en drumvellengezelaar. Het drietal maakt op het nieuwe album een gedegen indruk. Het is zelfs bijna alsof je de ervaring van de heren kunt horen. Tjeerd doet me namelijk flink aan Eric Wagner (ex-Trouble) denken. De muziek is onvervalste stoner. Mede door de bandnaam is het makkelijk te koppelen aan bands die hun identiteit ontlenen aan zinderende woestijnen.

Feed The Void trapt niet onverdienstelijk af met Scarab Rock. Deze opzwepende track is vrij vrolijk vanwege de naar heavy metal neigende riffs, maar mist de zangpartijen en daarmee ook een climax. Ook in de vervolgtracks hoor je weinig zang, wat ongetwijfeld te maken heeft met een sterkere drang om te jammen. Voor beide valt wat te zeggen, maar Tjeerd doet het als zanger absoluut niet slecht.

De plaat klokt ruim 26 minuten, wat aan de korte kant is. Aangezien vooral Dreaming Under Cover en Seven To Gold [Scarab Rock Reprise] indruk maken, voelt het in elk geval te kort en wat onbevredigend aan. Toch is de stemming na het luisteren vooral positief. Het lijkt erop dat ik nog wat meer schade moet inhalen. Stone In Egypt laat horen het nog steeds in zich te hebben, na de jarenlange break.

Tracklist:
1. Scarab Rock
2. Feed The Void
3. Raging Across the Sky
4. Dreaming Under Cover
5. Seven To Gold [Scarab Rock Reprise]