Dat het winnen van de Metal Battle en dus een optreden op Wacken Open Air geen garantie voor succes is, hebben we kunnen zien bij de Schiedamse thrashmetalband X-Tinxion. Onrustig vaarwater zorgde ervoor dat het eerste studioalbum lang op zich heeft laten wachten. Desondanks is de band al lange tijd geen onbekende meer. X-Tinxion valt op met energieke shows en natuurlijk door Monica Janssen, die naast een goede zangstem met een flink bereik ook screams en diepe grunts in huis heeft.

X-Tinxion werd in 2003 opgericht om de snelle, technische thrash uit de jaren tachtig te doen herleven. Oprichter/drummer Peter van Toren was niet gelukkig met de punkachtige sound en besloot tien jaar geleden dat het roer om moest. Dat was het moment dat Monica bij de band kwam. In 2010 kwam de ep Act The Injured Innocent uit en een jaar later won X-Tinxion de Metal Battle. Niemand had kunnen vermoeden dat Peter, Monica en gitarist Conrad Hultermans een half jaar later twijfelden of ze zouden doorgaan. Er volgde een doorstart, met opnieuw een koerswijziging. X-Tinxion heeft sindsdien een eigen stijl ontwikkeld en die is moeilijk in een hokje te plaatsen. Het is geen pure thrash, al vormt dat zeker de basis. Snel, strak, melodieus en energiek, maar vooral catchy.

Als voorbode werd vorig jaar Severed From Heaven uitgebracht, een maxi single met drie tracks, die een redelijke indruk geven van het album als geheel. Datzelfde geldt voor de opener Amalgamation, een nieuw nummer overigens. Hoewel ik de veelzijdigheid in de songs best kan waarderen, ben ik enthousiaster over een lekkere, ouderwets strakke thrasher als Survivors Of Hell. Halverwege het album vormt het instrumentale Eden een uitstekend geplaatst rustpunt tussen het stevige Uniformity en Narrow Path, met een groovend karakter. Zwakke nummers staan er niet op, maar ook geen onbetwiste uitschieter. Wanneer ik er eentje zou moeten kiezen, is het Destruct & Reanimate.

Wie die de band de laatste jaren live heeft gezien, zal een aantal nummers op Form The Ashes Of Eden wel kennen. Meest bekend, naast The Divine, is ongetwijfeld Genetic Sickness, dat ook op Act The Injured Innocent staat. Meteen valt op dat de intro gewijzigd is, maar verder zijn kleine details veranderd. Zo is in de break na de solo, de gitaar nu alleen op het rechterspoor continu te horen en niet meer op beide. Misschien is het streven naar perfectie wat te ver doorgeschoten, want het zal nauwelijks van invloed zijn op het luisterplezier. Wat daartoe wel bijdraagt, is een goede productie en daar heeft Serge Naberman (gitarist Rebelstar, Najib Amhali) voor gezorgd.

Het heeft langer geduurd, maar het resultaat is er ook naar. Oké, de meeste nummers werden de afgelopen jaren live al gespeeld, waardoor het niet als een nieuwe plaat aanvoelt. Dat neemt niet weg dat From The Ashes Of Eden gewoon een goed album is, dat een breed publiek zal kunnen aanspreken.

Tracklist:
1. Amalgamation
2. Survivors Of Hell
3. Severed From Heaven
4. Genetic Sickness
5. Uniformity
6. Eden
7. Narrow Path
8. Civilised
9. Destruct & Reanimate
10. The Divine
11. In Progress