Eerst heetten ze Divine's Smile, daarna Addict Repulsion, maar nu noemen deze Zwitserse melodieuze metalmaniakken zich Stortregn. Singularity is het derde album van deze groep en het is er een geworden vol melodieuze metal met invloeden uit de black en death metal.

Het album start met een mooi akoestisch intro, maar al gauw barst de hel los. Melodieuze gitaarpartijen schieten op virtuoze wijze rond de oren, gedragen door snoeiharde drums. De sound op Singularity heeft veel weg van Dissection met een moderne twist. Later op het album krijgen deze Zwitsers meer een eigen smoel en wisselen ze melodieuze blackmetalpassages af met secties die wat weg hebben van de Gotenburgse Metalscene. Het geheel wordt geregeld met een fikse dosis bombast gebracht. Dit is met name bij Black Moon Silhouette het geval.

Ondanks dat alles goed en wel in elkaar zit, mis ik hier en daar toch de agressie die je bij traditionele black en death metal wel vindt. Doordat alles zo gelikt klinkt, doemen er bij mij eerder vergelijkingen op met bands uit de metalcorescene zoals Within The Ruins. Deze schijf zal daarom ook eerder in die hoek worden gewaardeerd dan in de zwartgallige hoek. Desalniettemin is dit toch een aardig album geworden vol virtuoze gitaarpartijen. Een aanradar voor liefhebbers van At The Gates, Dissection en Dark Tranquillity.

Tracklist:
1. Enlighten Salvation
2. Acosmic Ascendant
3. Crimson Depths
4. Vertigo
5. Omega Rising
6. Aurora
7. Black Moon Silhouette
8. Nightside Of Eden
9. Elegy
10. Neverending Singularity