The Algorithm is terug. Terug met een plaat die enerzijds een enorme sprong voorwaarts is, en anderzijds terugkeert naar het debuut uit 2012, Polymorphic Code. En dat is een goede zaak!

Het elektrometalproject van Rémi Gallego is volwassen geworden. Gelukkig betekent dat niet dat Brute Force saai is. Integendeel. Daar waar hij als schuchtere nerd op Euroblast op het kleine podium van The Underground begon, is hij intussen samen met zijn drummer Jean Ferry uitgegroeid tot een geduchte live-act. Beiden draaien ook op dit album hun hand niet om voor breakbeats en tegendraadse ritmes, al dan niet voorzien van gebroken doublebassblasts. En de composities worden, zoals gebruikelijk, voorzien van allerlei andere genres.

De sound op Brute Force heeft ook een boost gekregen. Hoewel we op Complexity Fest slechts een voorproefje kregen, was het daar al wel duidelijk dat het nieuwe werk harder en directer zou zijn. Et voilà! De Fransoos uit Perpignan trapt gelijk het gaspedaal in. Een goeie Boot is het halve werk, zullen we maar zeggen. Met tracks als Floating Point en Shellcode blijven we in computerale sfeertjes en laat Rémi horen wat voor djent-trucs en rare beats hij in huis heeft. Zonder overigens de draad kwijt te raken. Wie de tijd neemt om het album te ontdekken, zal juist de samenhang waarderen.

Wat dat betreft is er juist ook weer ruimte voor die meer mellow sfeertjes die we van Octopus4 kennen. Die waren (en zijn) misschien wat lauw, maar mits gedoseerd, geven ze de ruimte aan brute tracks als Hex om te ademen. Dat heeft het ook nodig! Het is namelijk een heerlijk complex nummer dat vervolgens uitmondt in het meest geniale nummer van deze plaat: Deadlock. Niet gek, want landgenoot Igorrr heeft zijn kunsten hiervoor geleend.

Er zijn echter ook een paar minpuntjes aan deze plaat. Hoewel hij bij meerdere luisterbeurten steeds meer geheimen prijsgeeft, beginnen de solo's uiteindelijk wel te vervelen. Nee, Rémi is geen geniale gitaarsolist. Gelukkig ligt daar de focus ook niet. Een andere misser is wat meer persoonlijk van aard. De cover van Trojans, dat origineel op Polymorphic Code verscheen en voor deze gelegenheid de subtitel (Hard Mode) meekrijgt, is niet per se een echte verbetering ten opzichte van het origineel. Een leuk b-kantje, maar dit had echt niet gehoeven.

Het is echter een kniesoor die daarover zeurt. Liefhebbers van vernieuwende muziek met vreemde ritmes, die wel van een elektrobeatje houden, weten wat ze te doen staan. Kenners twijfelen sowieso niet.

Tracklist:
1. Boot
2. Floating Point
3. Pointers
4. Brute Force
5. Userspace
6. Shellcode
7. Hex
8. Deadlock feat. Igorrr
9. Rootkit
10. Trojans (Hard Mode)