Cień is een blackmetalcollectief uit Krakau. De band werd in 2009 opgericht en een paar jaar later verscheen de ep Time Of Desolation. Eind 2014 kwam de eerste full-length uit via Old Temple Records. Omdat deze pas recentelijk in mijn bezit kwam, laat ik er nu pas mijn schaduw (Cień is Pools voor schaduw) over schijnen.

Ecce Homo (Latijn voor ‘Dit is de mens’) is een gevarieerde release met meer dynamiek dan op de ep. Het begint met het black ‘n rollende Rebellion, dat wel even wennen is vanwege de tegenstrijdigheid van de relatief vrolijke folky rockriff en de depressieve black metal. Een grote overgang dient zich aan met het fraaie, atmosferische begin van het zwaarmoedige Betonowe Królestwo, dat ook agressievere passages bevat die binnen het concept passen. Hierin ligt ook de kracht van Cień; in het droefgeestige en meeslepende karakter met een afwisseling van depressieve riffs inclusief een melodielijn erover en neerslachtige, psychedelische tokkelstukjes.

Het met geraas aanvangende en een fraaie postrockpassage eindigende Lustfullness en het melodieuze Slave Of Live (dat aanvankelijk aan het oude Katatonia doet denken net als het laatste deel van het afsluitende Silent March) zijn ook van een aardig niveau, maar binnen de songs (vooral laatstgenoemde) verandert het karakter soms van neerslachtig naar bijna opbeurend en voelen de stijlwisselingen ‘out of place’ aan. Men springt soms wat van de hak op de tak in de lange tracks en de losse delen sluiten niet mooi op elkaar aan. Daardoor is de rode draad in tegenstelling tot Time Of Desolation niet meer aanwezig. Ook mist er hier en daar wat inspiratie en inventiviteit waardoor het maar wat voortkabbelt. Met name Umarły Krzyk en het titelnummer (met een te simplistisch, vrolijk ‘boerenrockritme’ halverwege) weten de aandacht niet vast te houden.

Opvallend is dat de teksten zowel in het Pools als in het Engels zijn. Ze zijn echter nauwelijks te verstaan, vanwege het gekrijs van de zanger, die af en toe grunt of een Attila Csihar-achtige stem toepast. De vocalen staan in tegenstelling tot de riffs wat zachter in de mix en dat is terecht. Het gitaarwerk is het sterkste element van de muziek, al passen de eenvoudige rockriffs soms totaal niet bij het mensonterende, deprimerende karakter. Op technisch gebied is er wel een aanzienlijke vooruitgang in vergelijking met de ep. Met name de drummer heeft zijn vaardigheden bijgespijkerd.

Dit eerste schijfje maakt weliswaar met de eerste tracks een goede indruk, maar daarna zijn het slechts momenten die de aandacht bij de les houden. Dat komt vooral doordat er verschillende ideeën in een nummer verwerkt zijn, die niet soepel in elkaar overvloeien. De toegepaste dynamiek gaat tegen zichzelf werken. Met name op het gebied van songwriting moeten de Polen zich dus verbeteren. Een typisch geval van ‘schoenmaker, blijf bij je leest’. Goede ideeën zijn er genoeg, nu nog structureren.

Tracklist:
1. Rebellion
2. Betonowe Królestwo
3. Lustfulness
4. Slave Of Live
5. Umarły Krzyk
6. Ecce Homo
7. Silent March